بررسی بازی Warhammer 40,000: Boltgun 2

باورش سخت است اما سه سال از عرضه قسمت اول Boltgun گذشته و حالا استودیو Auroch Digital به سراغ دومین قسمت از این مجموعه یعنی Warhammer 40,000: Boltgun 2 رفته است. شوتر اول شخصی که با الهام از آثار کلاسیک این ژانر توسعه یافته و اصطلاحا از آن تحت عنوان بومر شوتر یاد می‌شود. بازی‌هایی که سعی دارند تا ساختار بازی‌های کلاسیکی همچون Doom را در جریان امروزی بازی‌های ویدیویی پیاده‌سازی کنند و البته طرفداران بسیاری هم پیدا کرده‌اند. تغییرات اساسی این ژانر در چند دهه اخیر باعث شده بود تا این دست بازی‌ها به کلی فراموش شوند اما موج فعلی بومر شوترها فعلا ادامه دارد و یکی از جدیدترین آثار منتشر شده در این ژانر Warhammer 40,000: Boltgun 2 است. بازی‌ای که نام دنیای غنی Warhammer 40K را یدک می‌کشد اما در واقعیت یک Doom تغییریافته است.

بازی پیش رو ادامه‌دهنده مسیری است که برای اولین‌بار در Boltgun و در سال 2023 بنا شد و اینبار با تغییراتی همراه شده تا بتواند مخاطب‌های بیشتری پیدا کند. اولین موضوعی که از همان ابتدا جلب توجه می‌کند معرفی یک شخصیت اصلی دوم است که جدای از تفاوت‌های اساسی با Sternguard Veteran Malum Caedo در زمینه گیم‌پلی نیز بازی را با تغییراتی همراه می‌کند. تغییراتی که البته فراتر از موارد بصری رفته و به شکل مستقیم جریان بازی را تحت تاثیر قرار می‌دهند. شخصیت دومی که در این بازی معرفی شده، Battle Sister Nyla Veyrath نام دارد و هرچند از دید داستانی در همان خط اصلی بازی قرار می‌گیرد اما می‌تواند تا حدودی تجربه بازی را متفاوت از گذشته کند. با اینکه از دید تعدد قابلیت‌ها Caedo و Veyrath یکسان هستند اما هر کدام نوع متفاوتی از گیم‌پلی را پیش روی مخاطب قرار می‌دهند. یکی مجموعه‌ای از اسلحه‌ها و قابلیت‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهد که سنگین و کشنده هستند اما Nyla Veyrath بیشتر روی سرعت تمرکز دارد و از دید میزان صدمه وارد شده به دشمن‌ها در جایگاه پایین‌تری نسبت به Malum Caedo قرار می‌گیرد. جدای از قابلیت‌های جانبی که از دید عملکرد مشابه اما سرعت و قدرت متفاوتی دارند، مجموعه اسلحه‌هایی که در جریان مراحل در دسترس قرار می‌گیرد، کاملا متفاوت است. مسئله‌ای که باعث شده تجربه دوباره بازی بی‌دلیل نباشد و شما به عنوان مخاطب بتوانید مبارزاتی کاملا متفاوت را پشت سر بگذارید.

با تمام این تفاسیر Warhammer 40,000: Boltgun 2 با تغییراتی روبرو شده که لزوما نتیجه‌ای مثبت را به همراه نداشته‌اند. درست مانند Doom و Doom Eternal که در زمینه طراحی مراحل تفاوت اساسی داشتند، اینجا هم قسمت اول و دوم Boltgun در این زمینه دچار تحولی اساسی شده. قسمت اول تمام تمرکز خود را روی طراحی مراحل خطی قرار داده بود اما اینبار و در Boltgun 2 شاهد مراحلی هستیم که گیمر برای به سرانجام رساندن آنها چندین مسیر مختلف را پیش روی خود می‌بیند. برخی اوقات به قدری این مراحل بزرگ و پیچیده هستند که بازی یک سیستم راهنمای کامل را در اختیارتان قرار می‌دهد تا نهایتا بتوانید ماموریت اصلی را دنبال کرده و به نتیجه برسانید. همین موضوع باعث شده تا حد زیادی در برخی مراحل تمرکز مورد نیاز برای یک بازی بومر شوتر از دست رفته و جریان بازی آنطور که باید سریع، خشن و نفس‌گیر دنبال نشود. هرچه Doom Eternal توانسته بود از این رویکرد استفاده خوبی داشته و نتیجه ایده‌آلی را کسب کند، Warhammer 40,000: Boltgun 2 عملا نتوانسته از امتیاز جدید خود بهره خوبی ببرد و در این زمینه یعنی طراحی مراحل در سطح پایین‌تری نسبت به نسخه اول قرار می‌گیرد.

از طرف دیگر با اینکه ما با یک Warhammer 40K سر و کار داریم اما بازی از لحاظ داستان چندان به چارچوب‌های این دنیا وفادار نیست و هرجا بسته به احساس نیازی که داشته، از دشمن‌ها و دنیاهایی استفاده کرده که لزوما با جریان داستانی بازی هماهنگی ندارند. با تمام این تفاسیر، تجربه بازی پیش رو همچنان جذاب و لذت بخش است. اندک ضعف‌های اشاره شده نتوانسته‌اند تا کلیت گیم‌پلی بازی را با ضعف قابل توجهی همراه کنند و از این رو همچنان ما با یک بومر شوتر درجه یک، سریع و سرگرم‌کننده سر و کار داریم. بازی‌ای که می‌تواند نظر طرفداران شماره اول را جلب کرده و برای لحظاتی شما را در در نقش یکی از مرگبارترین نیروهای دنیای وارهمر قرار دهد.

مسئله‌ دیگری که باید اینجا به آن اشاره کنیم، بحث گرافیکی بازی است. در Warhammer 40,000: Boltgun 2 سازندگان بازی تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا چندین سیاره با جلوه‌های بصری کاملا متفاوت از یکدیگر را طراحی کنند تا خروجی نهایی بعد از مدتی خسته‌کننده و تکراری نشود. موضوعی که مثمر ثمر بوده و باعث شده تا بازی هر لحظه حرفی تازه برای گفتن داشته باشد و به خصوص از دید ارزش تکرار در جایگاه خوبی قرار گیرد. همین مسئله در زمینه صداگذاری هم صدق می‌کند. با اینکه بازی می‌توانست استفاده بیشتری از صداگذار دو شخصیت اصلی خود انجام دهد اما نقش آنها همچون قسمت اول بیش از حد خلاصه باقی مانده و تاثیر آنچنانی در کلیت بازی ندارد. از طرفی نباید موسیقی‌های Warhammer 40,000: Boltgun 2 را نادیده گرفت که بدون شک یکی از برجسته‌ترین نقاط قوت بازی به شمار می‌رود. موسیقی‌هایی که کاملا با اتمسفر و جریان بازی هماهنگ بوده و به غرق شدن گیمر در دنیای وارهمر کمک به‌سزایی می‌کند.

بازی Warhammer 40,000: Boltgun 2 در زمینه‌های مختلفی نسبت به نسخه اول تغییر کرده. تغییراتی که بعضا تبدیل به نکات مثبت بازی شده‌اند و در برخی بخش‌ها نتوانسته‌اند به بهبود تجربه بازی کمک خاصی کنند. با این حال در مجموعه می‌توان Boltgun 2 را بازی بهتری نسبت به نسخه اول دانست. اثری که به خوبی توانسته تا وارهمر را به ژانر بومر شوتر برگرداند.