بررسی بازی The Witcher 3: Wild Hunt — Remastered

در سال 2015، آخرین ماجراجویی‌های گرالت ریویا را با عرضه The Witcher 3: Wild Hunt تجربه کردیم. CD Projekt Red سپس به لطف موفقیت بسیار این اثر، به سراغ پروژه‌های وسیع‌تر و جاه‌طلبانه‌تر رفت. هرچند بازی بعدی‌شان Cyberpunk 2077، تا مدت‌ها آن‌ها را به خود درگیر کرد، اما ویچر را هیچ‌گاه فراموش نکردند و تصمیم گرفتند تا با Ciri، جهان پس از کتاب‌های ساپکوفسکی را ادامه دهند. با این‌حال کار CDPR هنوز با گرالت تمام نشد و قرار بود تا در ماجرایی جدید به نام Songs of the Past نیز ایفای نقش کند. با این‌حال انتشار یک بسته الحاقی جدید برای اثری که بیش از ده سال از عرضه‌اش می‌گذشت، نیازمند محیا کردن شرایط بود. این‌گونه شد که The Witcher 3: Wild Hunt — Remastered عرضه شد. ما در بازی‌سنتر به همین مناسبت تصمیم گرفته‌ایم تا به جهان ویچر بازگشته تا ببینیم چه چیزهایی به آن اضافه شده یا تغییر کرده. پس با ما در این بررسی همراه شوید.
CDPR پیش‌تر در سال 2022 نسخه‌ای ارتقا یافته از این بازی را برای کنسول‌های نسل نهمی منتشر کرده بود. هرچند هواداران گرالت ریویا فصل به فصل ناامیدتر از سریال ویچر می‌شدند، اما حداقل تجربه Witcher 3: Wild Hunt با گرافیکی بهبود یافته، التیامی بر زخمی بود که Netflix بر قلب‌شان زده بود. The Witcher 3: Wild Hunt — Remastered حالا، روی پایه‌های آن آپدیت نسل نهمی بنا شده و راه‌اش را ادامه می‌دهد. هر‌ پیشرفت گرافیکی که در آن نسخه دیدیم، در این‌جا چند پله ارتقا یافته و زیباتر از پیش شده.

اولین عنصری که در این ریمستر به چشم می‌آید، نورپردازی و سایه‌های بهبود یافته است. حالا هر چیزی که در جهان ویچر می‌بینیم، از انسان‌هایی که در فضایی بسته دور یک میز نشسته‌اند گرفته تا درختان انبوه یک جنگل سرسبز، سایه‌هایی با کیفیت داشته و نور آن‌ها را با دقتی فراوان در بر گرفته. هم‌چنین هر جسم، حالا با ظرافتی بسیار به انواع منابع نور واکنش نشان می‌دهد. برای بررسی این موضوع، بیایید تا با هم نگاهی به چند تصویر بیندازیم. ابتدا گرالت و شوالیه مودب بسته Blood and Wine یعنی Milton de Peyrac–Peyran را ببینید که به همراه فردی دیگر دور میزی نشسته‌اند که با یک شمع روشن شده. به زره میلتون و گرالت در گوشه صفحه و همچنین صورت نفر سوم نگاه کنید که چقدر با جزییات به نور واکنش نشان داده اند.
این موضوع در فضاهای باز، حتی بیشتر از محیط‌های بسته خود را نشان می‌دهد. به این تصویر از Bloody Baron و اجزای لباسش ریر نور آفتاب دقت کنید.
در کنار این موارد، بافت اجسام قرار دارد که بهبود زیادی به خود دیده. هرچند رنگ‌های بازی به آن‌شکل که در گذشته دیدیم، زنده و شاد نیست، اما کیفیت همه چیز، از اجزای محیط گرفته تا آن‌چه شخصیت‌ها به تن کرده‌اند، بیشتر شده. به آن‌چه Baron در تصویر بالا پوشیده دقت کنید. درست است که رنگ قرمز لباس‌اش هم‌چون گذشته جلوه ندارد، اما جنس پارچه آن در کنار اجزای دیگر نظیر غلاف خنجرش به شکلی دقیق‌تر خود را نشان می‌دهد. حتی زره گرالت و جای دوخت‌اش که در گوشه تصویر دیده می‌شود نیز ظرافت بسیاری داشته و کاملا معلوم است که از یک صندوق پیدا شده و از نظر کیفیت با تجهیزات ویچرها، فاصله بسیاری دارد.

در مثالی دیگر می‌توان به پوست و موی حیوانات، انسان‌ها و هیولاهای بازی اشاره کرد که ریزه‌کاری‌های‌شان بیش‌تر شده. به صورت و ریش‌های این Dwarf دقت کنید که چقدر طبیعی‌تر از گذشته طراحی شده.
هنگامی که به آسمان نگاه می‌کنیم، متوجه حجم بیشتری از ابرها می‌شویم که در مقایسه با آپدیت نسل نهمی، ارتقای قابل توجهی به خود دیده. این در کنار Draw Distance بهبود یافته باعث شده تا تاثیرگذاری حالت‌های آب و هوا و ساعات مختلف روز، دو چندان شود. این تصویر می‌تواند نماینده بخش زیادی از نقاط قوت نسخه ریمستر باشد. به حجم ابرها و خورشیدی که پشت آن‌ها قرار گرفته دقت کنید. رنگ نارنجی دقیق، به خوبی غروب را یادآوری کرده و همه چیز را تحت تاثیر قرار داده. حالا به اجزای دوردست محیط نگاه کنید که چقدر جزییات‌شان بیش‌تر شده.
حالا که ویژگی‌های گرافیکی بازی را با هم بررسی کردیم بیایید تا به عملکرد فنی این نسخه نیز بپردازیم تا ببینیم تمام عناصر بصری که درباره‌اش حرف زدیم، روی چه ظرفی مقابل‌مان قرار گرفته. هرچند زیبایی‌های The Witcher 3: Wild Hunt – Remastered روی کامپیوترها به شکلی شکوه‌مندتر تجربه می‌شود، اما کنسول‌ها نیز حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. روی دستگاه پایه PS5 دو تنظیم گرافیکی Performance و Ray Tracing وجود دارد. در حالت Performance بازی تلاش می‌کند تا به صورت شصت فریم بر ثانیه و با رزولوشنی نزدیک به 4K اجرا شود. هرچند ریمستر در این حالت نیز زیباست ولی از تصاویر سینماتیک و نورپردازی و سایه‌های متکی بر Ray Tracing، خبر چندانی نیست. البته هرقدر Performance بخش زیادی از جذابیت‌های چشم‌نواز مود گرافیکی دیگر را کنار گذاشته، ولی با فریم ریت و رزولوشن بیش‌تر در کنار مشکلات کم‌تر ، بهترین تجربه گیم‌پلی را فراهم می‌کند.

در مقابل حالت Ray Tracing را می‌بینیم که بالاترین تنظیمات گرافیکی و بهبودهای این ریمستر را میزبانی می‌کند. با این‌حال CDPR برای جا دادن این افکت‌های سنگین، رزولوشن را پایین‌تر آورده و FPS را هم به سی فریم بر ثانیه محدود کرده که به دلیل مشکلات فنی، این عدد با نوسان‌های بسیاری همراه است. هر قدر از نظر گرافیکی شاهد پیشرفت‌های زیادی در این ریمستر نسبت به اپدیت نسل نهم هستیم، اما از نظر عملکرد، پسرفت‌ دیده می‌شود.

افت فریم بیشتر در مود Ray Tracing و در بخش‌های سنگین، نظیر شهرهای شلوغ و جنگل‌های انبوه یا حین استفاده از برخی جادوها و قابلیت Witcher Sense تجربه می‌شود. از همه بدتر Stutter هاست. هربار که از طبیعت وارد شهرها یا حتی روستاهایی کوچک با جمعیت کم می‌شویم، شاهد سکته در فریم‌ها هستیم. این مشکل پیش از ورود به کات‌سین‌ها یا با خارج شدن از آن‌ها و هنگامی که با یک NPC وارد مکالمه می‌شویم نیز خود را نشان می‌دهد. در کنار این موارد، برخی باگ‌ها در نورپردازی قرار دارد که سبب شده تا گاهی اوقات اجسام در فضاهای بسته، تاریک‌تر از حد معمول به نظر برسند و در مواردی، حتی رنگ پوست‌ شخصیت‌ها تغییر کند.
چنین مشکلاتی در بخش Performance نیز وجود دارد اما حجم آن‌ها کمتر از مود دیگر است. وضعیت فعلی این ریمستر، یادآور عملکرد فنی نه چندان قابل قبول نسخه‌های نسل نهمی در زمان عرضه‌شان بود که کم‌وبیش همین مشکلات را داشتند؛ ایراداتی که به مرور رفع شدند. حالا با این ریمستر به نظر می‌رسد که دوباره به خانه اول برگشته‌ایم. امیدواریم که آپدیت‌های بعدی، این نقص‌ها را برطرف کنند چراکه تجربه The Witcher 3: Wild Hunt – Remastered به خصوص روی حالت Ray Tracing بسیار لذت‌بخش است.

البته CDPR نیامده که ما را با بهبودهای گرافیکی و سردردهای ناشی از عملکرد فنی تنها بگذارد و عناصری نیز در گیم‌پلی برای‌مان در نظر گرفته که ارزش این بسته را بالاتر می‌برد.

به جز المان‌هایی نظیر انیمیشن‌های تمام کننده جدید، گزینه‌های Transmog برای زره‌ها یا تغییر مدیتیشن برای نشان دادن بهتر گذر زمان در کنار پشتیبانی از Mod ها برای اولین بار روی کنسول‌ها، دو تغییر معنادار نیز در قلب گیم‌پلی صورت گرفته. اولین عنصر، بهبود در کنترل اسب است. این مکانیک مشخصا در سرعت‌های بالاتر بسیار آزاردهنده می‌شد که اکنون بهتر از قبل شده و کم‌تر ممکن است در مسیر گیر کنیم. از باگ‌ قرار گرفتن Roach، اسب وفادار گرالت روی سقف خانه‌ها نیز خبری نیست و در عوض CDPR این صحنه‌ را به یک کارت بازی Gwent تبدیل کرده.

دومین تغییر بزرگ گیم‌پلی را می‌توان در درخت قابلیت‌ها دید که جزییات‌اش بیش‌تر شده. سیستم جدید با در نظر گرفتن محتوای پایان بازی، ارزش New Game + را بالاتر برده و سبک‌های مختلف بسته به هر مدرسه و زره ویچر را عمیق‌تر کرده است. به لطف قابلیت‌های جدید، می‌توان به شکلی معنادارتر روی مکانیک‌های اکشن هم‌چون بمب‌ها، جادوها و حملات سبک و سنگین سرمایه‌گذاری کرد و آن‌ها را ارتقا داد.
The Witcher 3: Wild Hunt – Remastered با این‌که همه چیز را از نو نمی‌سازد، اما آن‌قدر بهبود و تغییر معنادار در خود دارد که ارزش تجربه‌اش را بالا ببرد. در فضایی که برخی از کمپانی‌ها بابت ریمسترهای نصف و نیمه خود از هواداران‌شان پول دریافت می‌کنند، این بسته کامل با تمام DLC هایش برای دارندگان نسخه پایه بازی، به صورت رایگان در دسترس قرار گرفته. CDPR با عرضه این ریمستر، دلایل بسیاری برای دوست‌داران این مجموعه و گیمرهای جدید فراهم کرده که به جهان ویچر برگردند یا آن‌را برای اولین بار تجربه کنند. حالا، شرایط یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های تاریخ صنعت گیم برای بازگشت گرالت ریویا و آخرین ماجراجویی‌اش پیش از سپردن نقش اول به Ciri، کاملا محیا شده.