بررسی بازی Ace Combat 8: Wings of Theve

مجموعه Ace Combat مسیری سی ساله را به سوی تکامل طی کرده. این سری بازی با این‌که در نسل هفتم کنسول‌ها به بحران هویت دچار شد، اما بالاخره راه خانه را پیدا و پس از آن تلاش کرد تا به چیزی که با آن شناخته می‌شود وفادار بماند. سپس در نسل هشتم و با Skies Unknown، بازگشت قدرتمند ایس کامبت را دیدیم. حالا، Ace Combat 8: Wings of Theve آمده تا رکورد پیشین را شکسته و برای کسب جایگاه بهترین ایس کامبت رقابت کند. آیا بال‌های تیو، سوخت کافی برای رسیدن به اوج را دارد یا سقوطی آزاد برای این مجموعه خواهد بود؟ با بازی‌سنتر در جست‌وجوی جواب این سوال و بررسی جدیدترین عنوان از این مجموعه قدیمی و پرطرفدار همراه شوید.

همچون سایر آثار این سری، در نسخه هشتم نیز نقشه کشورهای خیالی را باز و در جنگ بین آن‌ها شرکت می‌کنیم. داستان Ace Combat 8: Wings of Theve را می‌توان یک اثر تماما ژاپنی دانست. عکس‌العمل‌های اغراق‌آمیز در ارتفاع هزار پایی، چیزی است که تقریبا در جریان همه ماموریت‌ها با آن روبه‌رو می‌شویم. درست است که افرادی که پشت بی‌سیم سفره دل‌شان را باز می‌کنند، از قالب رفتار واقعی خلبان‌ها و گفت‌وگوهای کوتاه و رسمی‌شان خارج هستند، اما همین نگرش سبب شده تا ورود و خروج شخصیت‌های منفی به داستان، دراماتیک‌تر شود. چنین دیالوگ‌هایی، هنگامی که با انرژی بالا و درک موقعیت کم‌نظیر صداگذاران ژاپنی مخلوط می‌شوند، بهتر شده تا حداقل مرگ شخصیت‌ها و صحنه‌های غم‌انگیز بر عکس نمونه انگلیسی‌شان، دیگر خنده‌دار نباشد.

البته داستان بازی با هر نوع صداگذاری، در اواخر خود، کششی که به واسطه شخصیت ها ایجاد کرده بود را از دست می‌دهد و این به‌خاطر طولانی شدن بیش از حدش و اتفاقات زیادی است که دیگر بار احساسی سابق را ندارند. بازی آن‌قدر پیش می‌رود که دیگر با عقل جور در نمی‌آید. البته دراماتیزه کردن همه چیز و حجم غیر منطقی از اغراق، در جایی به نقطه قوت بازی نیز تبدیل می‌شود.
ژاپنی‌ها می‌توانند موضوعاتی تخصصی‌تر یا با طرفداران محدود را برداشته و آن‌قدر جذاب و در عین حال ساده عرضه کنند که حتی افرادی که به آن علاقه ندارند نیز در جهانش غرق شوند. این، بخش مهمی از فرهنگ سرگرمی ژاپنی است. Ace Combat 8: Wings of Theve نیز از این قاعده جدا نبوده و چنین ویژگی را در ژن خود دارد. سازندگان بازی ده‌ها جنگنده غربی و شرقی و مفاهیم دورشان را به حدی دراماتیزه می‌کنند که تماشاگران آنها به علاقه‌مندان‌شان تبدیل شوند.

با این‌حال، علی‌رغم این‌که بازی با بستر قوی و شخصیت‌های دوست‌ داشتنی‌اش، در نهایت نتوانسته یک داستان سیاسی به یادماندنی تعریف کند، اما وظیفه‌های اصلی‌اش یعنی جذب مخاطب و فراهم کردن بهانه برای نشستن پشت جنگنده‌ها را به خوبی ایفا کرده و بیش‌تر شبیه به یک وسیله نقلیه است که ما را به عملیات‌های مختلف می‌برد تا در گیم‌پلی با شکوه بازی غرق شویم. اینجاست که هشتمین ایس کامبت، برگ برنده خود را رو می‌کند.

در طول 30 ماموریت حالت Campaign، یکی از بهترین شبیه‌سازهای نبرد هوایی آرکید در تاریخ پیش روی‌مان قرار می‌گیرد. گیم‌پلی بازی به لطف دو بازوی نبردهای هوایی یا همان Dogfighting و هدف قرار دادن اهداف زمینی، اکشنی درگیرکننده و بسیار اعتیادآور خلق کرده که حاصل سال‌ها آزمون و خطا در بازی‌های پیشین این مجموعه است.
با بهبود هوش مصنوعی، داگ فایت‌ها از فرمول تکرار یک مانور خاص برای پیروزی فاصله گرفته تا اکشن بازی پیوسته تازه بماند. دشمنان از تمام ظرفیت جنگنده‌های خود استفاده می‌کنند و این، هیجان نبردهای شلوغ Ace Combat 8: Wings of Theve را دو چندان کرده. البته خلبان‌ها صرفا به دنبال نجات جان خود با بهره‌گیری از سرعت هواپیماهای‌شان و افزایش فاصله نیستند، بلکه با مانورهای پیچیده و استفاده بهینه از ارتفاع تلاش می‌کنند تا خود را پیوسته به پشت سر ما رسانده تا از طعمه، به شکارچی تبدیل شوند. این کشمکش در اوج آسمانها، داگ‌ فایت‌های بازی را از یک تعقیب و گریز خسته کننده، به چیزی پرتنش و غیر قابل پیش‌بینی تبدیل کرده. چاشنی عناصر یاد شده، هیت باکس‌هایی است که با ظرافت و سخت‌گیری بیش‌تری طراحی شده تا در نهایت نبردهای بازی ضمن حفظ حالت آرکید خود، دقیق‌تر از گذشته شود.

موضوع دیگر، نقش Wingman هاست. فرمان دادن به هم‌تیمی‌ها عنصر جدیدی نیست و در Ace Combat های پیشین هم وجود داشته. اما همواره چیزی درباره یاران همراه‌مان، از انجام وظایفی که به آنها محول می‌شد گرفته تا نرخ شلیک مهمات عادی و ویژه، کافی نبود و آن‌طور که باید، در میدان نبرد موثر ظاهر نمی‌شدند. بالاخره به نظر می‌رسد که Ace Combat 8: Wings of Theve، دستی به سر و رویش کشیده و آن‌را به یکی از نقاط قوت بازی تبدیل کرده است. وینگمن‌ها می‌توانند به خوبی ما را پوشش داده و اهداف زمینی را هدف قرار دهند. آنها حتی دشمنان را نیز در اوج آسمانها تعقیب کرده و از پا در می‌آورند. برای اولین بار در این مجموعه، فرامین صادر شده، از پوشش و پشتیبانی گرفته تا حمله معنا پیدا کرده و در جریان هر ماموریت به کمک‌مان می‌آید. استفاده وینگمن‌ها از رادیو دیگر برای بررسی مانورهای خلبان‌های دشمن، تعریف خاطرات کودکی‌ و برخی دیگر از دیالوگ‌ها نیست و حالا گوش‌هایشان نیز کار می‌کند؛ چراکه دستورها را در برخی موقعیت‌ها حتی بهتر از ما اجرا می‌کنند. تمام این موارد، از اکشن گرفته تا صدور فرمان به اعضای گروه، به لطف کنترلی راحت و بی دردسر، ممکن شده.
تنظیمات کنترل، طیف گسترده‌ای از گیمرها، از کارکشته‌های عاشق این مجموعه بازی گرفته تا مبتدی‌ها را در بر می‌گیرد. آنهایی که با استفاده از حالت Standard می‌خواهند با این بازی ارتباط برقرار کنند یا افرادی که با کنترل Expert به دنبال مانورهایی پیچیده و هنرمندانه هستند، همه، امکاناتی پیش روی خود می‌بینند که ساده و در دسترس بوده و انگشتان دست‌شان را به هم گره نمی‌زند.
در کنار تنظیمات راحت، دقیق‌تر شدن کنترل جنگنده‌ها قرار دارد که لذت مانور دادن در آسمان‌ها را بیش‌تر کرده. هر هواپیما از وزنی مشخص برخوردار است و این، هنگامی که کنترل‌شان را به دست می‌گیریم کاملا حس می‌شود. رعایت چنین المانی به جنگنده‌ها هویت داده و کمک کرده تا هر مدل، در نقشی که برای آن خلق شده، از برتری هوایی گرفته تا بمباران اهداف زمینی، بهتر ظاهر شود.

Wings of Theve پس از اینکه کمک کرد تا جنگنده‌هایمان را به راحتی به پرواز در بیاوریم، برخی از وسیع‌ترین میادین مبارزه که تا کنون در این مجموعه دیده‌ایم، را عرضه می‌کند. با پیشرفت‌های سخت‌افزاری، انتظار تجربه نقشه‌های وسیع‌تر، طبیعی است. اما هشتمین Ace Combat پا را فراتر گذاشته و در اکثر مواقع، همان‌چه از یک شبیه‌ساز جنگ هوایی آرزو می‌کردیم را به ما می‌دهد. بسیاری از ماموریت‌ها، عملیاتی چند لایه، شلوغ و غیر قابل پیش‌بینی هستند که با درگیر کردن چندین جبهه، از زمینی گرفته تا دریایی و هوایی، حتی فرصت پلک زدن را هم از ما می‌گیرد.
شرکت کردن در حمله برای تصرف یک منطقه، اسکورت نیروها و به دست‌آوردن برتری هوایی، بخشی از چیزهایی است که در هر ماموریت، تعداد زیادی هواپیما، کشتی کوچک و بزرگ و ادوات زمینی را به جان هم می‌اندازد. اهداف هر ماموریت که روی کاغذ راحت به نظر می‌رسند، به سرعت و با قرار گرفتن در جریان عملیات با عناصری هم‌چون شبیخون و عملیات فریب گره خورده و به مجموعه شلوغ و پر از انفجاری تبدیل می‌شوند که به مهار در آوردن آن‌ بسیار دشوار است. اما همه ماموریت‌ها ما را به صندلی‌هایمان نمی‌چسبانند. برخی قسمت‌های بازی بیش‌تر در نقش پرکننده فضای خالی و افزایش محتوا ظاهر می‌شوند تا ماموریت‌هایی واقعی و چندوجهی همچون بقیه. داستان هم که وظیفه هدایت ما به عملیات‌های مختلف را بر عهده دارد، در عوض با این مراحل ضعیف گره خورده و کار را بدتر می‌کند؛ چراکه وزن خود را نیز به سختی حمل می‌کرده و برای اینکار به ماموریت‌های جذاب بازی متکی بوده.

با این‌حال دو عنصر با کیفیت موسیقی و گرافیک، بسته میادین نبرد Ace Combat 8: Wings of Theve را فارغ از کیفیت‌شان در برگرفته و شکوه و هیجان آنها را افزایش داده.

موسیقی در این بازی، دقیقا همان چیزی است که دوست داشتیم حین تجربه یک جنگ تمام عیار بشنویم. قطعات حماسی Ace Combat 8: Wings of Theve آن‌قدر خوب‌اند که از میان هرج و مرج نبرد راه خود را به گوشهای‌مان باز می‌کنند. تنها چیزی که می‌ماند خلق جهانی زیباست که موتور Unreal Engine 5 در کنار طراحی هنری به یادماندنی، به خوبی از پس آن بر می‌آید.
پرواز در آسمان‌های هشتمین Ace Combat تنها با تنش و هیجان همراه نیست، بلکه به لطف طراحی کم‌نظیر ابرها و نورپردازی قدرتمند، حرکت در ارتفاعات بالا به تجربه‌ای تبدیل شده که پیش‌تر در آثاری آرامش‌بخش‌تر به دنبال‌اش می‌گشتیم، نه یک اکشن شلوغ و پر از انفجار. شکافتن ابرها و برخورد قطرات آب به بدنه هواپیما یا پرواز بر فراز آنها و تابش نور آفتاب به جنگنده‌مان دقتی بی‌نظیر داشته که نشان از توجه تیم سازنده به ریزه‌کاریهای جهان بازی دارد. در جایی دیگر این طراحی هنری ریزبینانه به کمک موتور UE 5، در قالب شرایط مختلف آب و هوایی به شکلی طبیعی به اجرا درآمده و این سبب شده تا هر ماموریت، از آن‌هایی که در صحراهای خشک پیگیری می‌شوند تا عملیات در میانه طوفان یا مناطق برفی، حس و حال متفاوتی داشته باشد.

در کنار این نقاط قوت، باید به عملکرد فنی بازی اشاره کرد که نقصی در آن دیده نمی‌شود. Ace Combat 8: Wings of Theve دو مود گرافیکی دارد که یکی بر 60 فریم بر ثانیه‌ و دیگری بر رزولوشن 4K تاکید دارد. بازی روی هر دو حالت، فریم ریت‌های هدف خود را ثابت نگه داشته و لحظات بسیار کمی وجود دارد که افت مشاهده شود. نبردهای بازی به طور معمول شامل تعداد زیادی کشتی، جنگنده، سلاح‌های ضد هوایی، تانک‌ها و نفربرها می‌شود که پیوسته با یکدیگر درگیرند. در شلوغی نبرد، هیچ‌ چیز، از افکت‌های شلیک گرفته تا انفجارهای عظیم، مانعی برای حفظ فریم ریت هدف محسوب نمی‌شود. عملکرد بازی، حداقل روی کنسول‌های پایه PS5، بی‌دردسر است و می‌توانیم تا با خیال راحت در جهان بازی غرق شده و از اکشن پر تنش‌اش لذت ببریم.
Ace Combat 8: Wings of Theve سربلند در اوج قله‌ای قرار می‌گیرد که بازی‌های این مجموعه در سی سال گذشته مشغول بالا رفتن از آن بودند. حالا به لطف موسیقی حماسی، گرافیک فنی و هنری با کیفیت و گیم‌پلی نفس‌گیر که نسبت به قبل بهبود یافته، با اثری طرفیم که نه تنها برترین بازی در این مجموعه، بلکه یکی از بهترین شبیه‌سازهای نبرد هوایی در تاریخ صنعت گیم نیز به شمار می‌رود.