چگونه برای کاربران ایران و خارج از کشور یک زیرساخت سریع و پایدار ایجاد کنیم؟
وقتی کاربران یک وبسایت در چند کشور مختلف قرار دارند، انتخاب محل میزبانی دیگر فقط به مقدار CPU، RAM یا فضای ذخیرهسازی محدود نمیشود. کاربری که در ایران قرار دارد و کاربری که از اروپا وارد سایت میشود، ممکن است مسیرهای شبکه متفاوتی تا سرور داشته باشند و همین تفاوت روی سرعت پاسخگویی و کیفیت تجربه کاربری اثر بگذارد.
برای سایتی که بیشتر مخاطبان آن در یک منطقه مشخص قرار دارند، معمولا یک زیرساخت مناسب در همان منطقه کافی است. اما اگر کاربران داخلی و خارجی سهم قابلتوجهی از ترافیک را تشکیل دهند، میتوان معماری چندمنطقهای را بررسی کرد. در این مدل، استفاده از زیرساخت ایران و خارج از کشور در کنار GeoDNS میتواند به توزیع بهتر ترافیک کمک کند؛ البته به شرطی که این معماری با ساختار فنی سایت هماهنگ باشد.
چرا محل سرور روی سرعت سایت تاثیر دارد؟
هر درخواست کاربر باید از طریق شبکه به سرور برسد و پاسخ را دریافت کند. هرچه مسیر ارتباطی طولانیتر یا از نظر شبکه نامناسبتر باشد، زمان رفتوبرگشت درخواست افزایش پیدا میکند. این زمان با مفهومی مانند Latency یا تاخیر شبکه سنجیده میشود و در سرویسهایی که تعداد زیادی درخواست در آنها ردوبدل میشود، اهمیت بیشتری دارد.
البته نزدیک بودن جغرافیایی سرور به کاربر به تنهایی تضمینکننده سرعت بالا نیست. کیفیت دیتاسنتر، مسیرهای ارتباطی، ظرفیت شبکه و وضعیت خود سرور نیز روی نتیجه تاثیر دارند. ممکن است دو سرور در موقعیتهای نسبتا مشابه قرار داشته باشند، اما یکی به دلیل مسیر شبکه بهتر، عملکرد مطلوبتری برای کاربران داشته باشد.
به همین دلیل، انتخاب محل میزبانی باید بر اساس کاربران واقعی سایت انجام شود. اگر بیشتر بازدیدکنندگان در ایران هستند، منطقی است زیرساخت داخلی در اولویت قرار بگیرد. اگر بخش قابلتوجهی از کاربران در کشورهای دیگر حضور دارند، موقعیت سرور خارجی نیز باید در ارزیابی قرار بگیرد.
یک سرور برای همه کاربران کافی است؟
در بسیاری از پروژهها بله. اگر یک وبسایت بیشتر کاربران خود را از ایران جذب میکند، استفاده از یک زیرساخت مناسب داخلی میتواند هم از نظر عملکرد و هم از نظر هزینه انتخاب منطقیتری باشد. در چنین شرایطی، خرید هاست ایران میتواند نیاز سایت را بدون اضافه کردن پیچیدگیهای معماری چندمنطقهای برطرف کند.
اما زمانی که سایت بازار بینالمللی دارد، شرایط متفاوت میشود. فرض کنید فروشگاه یا سرویس آنلاینی بخش قابلتوجهی از کاربران خود را از اروپا جذب میکند. در این حالت، میتوان یک موقعیت میزبانی نزدیکتر به این کاربران را نیز در نظر گرفت. خرید هاست خارج برای چنین سناریویی میتواند یکی از گزینههای قابل بررسی باشد، البته موقعیت دقیق دیتاسنتر باید بر اساس محل واقعی کاربران و کیفیت شبکه انتخاب شود.
بنابراین داشتن دو سرور صرفا به دلیل اینکه کاربران در دو کشور مختلف هستند، تصمیم درستی نیست. ابتدا باید مشخص شود هر منطقه چه سهمی از ترافیک را دارد و اضافه کردن موقعیت دوم چه تاثیری روی تجربه کاربران خواهد گذاشت.
GeoDNS چه مشکلی را حل میکند؟
اگر یک دامنه فقط به یک سرور اشاره کند، تمام کاربران مقصد یکسانی دریافت میکنند. GeoDNS این امکان را فراهم میکند که پاسخ DNS بر اساس موقعیت جغرافیایی مرتبط با درخواست تغییر کند. در نتیجه میتوان برای مناطق مختلف، مقصدهای متفاوتی تعریف کرد.
برای مثال، میتوان زیرساخت ایران را برای کاربران داخل کشور و یک سرور خارجی را برای کاربران اروپا در نظر گرفت. کاربر ایرانی پاسخ DNS مربوط به زیرساخت ایران را دریافت میکند و کاربر اروپایی به موقعیت خارجی هدایت میشود. این کار میتواند مسیر شبکه را برای هر گروه کوتاهتر کند و تاخیر را کاهش دهد.
به همین دلیل، انتخاب سرویس GeoDNS باید بعد از مشخص شدن معماری سایت انجام شود. اگر چنین قابلیتی واقعا مورد نیاز باشد، گزینههای خرید GeoDNS را میتوان بر اساس امکانات مدیریت DNS، روش تشخیص موقعیت، قابلیت مانیتورینگ و تعداد موقعیتهای قابل پشتیبانی مقایسه کرد.
داشتن دو سرور به معنی داشتن دو سایت مستقل نیست
یکی از مهمترین نکات در معماری چندمنطقهای، هماهنگی اطلاعات میان زیرساختهاست. اگر یک سایت در ایران و یک نسخه جداگانه از آن در خارج قرار داشته باشد، اما دادههای آنها با یکدیگر هماهنگ نباشند، استفاده از GeoDNS میتواند حتی باعث ایجاد مشکل شود.
برای یک وبسایت ساده و محتوایی، همگامسازی فایلها ممکن است بخش اصلی کار باشد. اما در فروشگاه اینترنتی یا سرویس SaaS، موضوع پیچیدهتر است. اطلاعات کاربران، سفارشها، موجودی، Session ها، فایلهای آپلود شده و سایر دادههای پویا باید به شکلی مدیریت شوند که کاربر صرفنظر از موقعیت جغرافیایی خود، اطلاعات صحیحی دریافت کند.
چه سایتهایی بیشتر به این معماری نیاز دارند؟
سایتهایی که بازار آنها به یک کشور محدود نیست، بیشتر از سایر پروژهها میتوانند از چند موقعیت میزبانی بهره ببرند. فروشگاههایی با مشتریان داخلی و خارجی، سرویسهای SaaS چند کشوری، وبسایتهای شرکتی بینالمللی، رسانههایی با مخاطبان پراکنده و پلتفرمهایی که در چند بازار فعالیت میکنند، نمونههایی از این نوع پروژهها هستند.
در مقابل، برای یک وبسایت شرکتی کوچک یا فروشگاهی که تقریبا تمام مشتریان آن در ایران هستند، اضافه کردن سرور خارجی و GeoDNS احتمالا بیشتر از آنکه مزیت ایجاد کند، هزینه و پیچیدگی نگهداری را افزایش میدهد. معماری خوب لزوما معماری پیچیده نیست؛ معماری خوب باید متناسب با نیاز واقعی پروژه باشد.
قبل از انتخاب زیرساخت چه چیزهایی را بررسی کنیم؟
بهتر است تصمیمگیری با بررسی آمار کاربران شروع شود. ابزارهای تحلیل ترافیک میتوانند مشخص کنند بازدیدکنندگان از چه کشورها و مناطقی وارد سایت میشوند. بعد از آن، باید Latency و کیفیت مسیر شبکه از این مناطق تا موقعیتهای مختلف بررسی شود.
در مرحله انتخاب سرویس نیز فقط مشخصات سختافزاری را مقایسه نکنید. موقعیت دیتاسنتر، کیفیت و پایداری شبکه، نوع فضای ذخیرهسازی، امکان ارتقای منابع، محدودیتهای سرویس، کیفیت پشتیبانی و امکانات مدیریت DNS هم اهمیت دارند. اگر احتمال استفاده از چند موقعیت وجود دارد، سازگاری سرویس با این معماری نیز باید از ابتدا بررسی شود.
پس از راهاندازی هم کار تمام نمیشود. زمان پاسخ، خطاهای شبکه و رفتار سایت در مناطق مختلف باید به شکل مستمر بررسی شود تا مشخص شود معماری انتخابشده واقعا نتیجه مطلوب را ایجاد کرده است. ممکن است دادههای واقعی نشان دهند که یک سرور قدرتمند در موقعیت مناسب، عملکرد بهتری از چند سرور پراکنده با معماری پیچیده دارد.
انتخاب زیرساخت باید بر اساس رفتار واقعی کاربران باشد
برای یک وبسایت با مخاطبان داخلی و خارجی، هیچ نسخه یکسانی برای انتخاب زیرساخت وجود ندارد. اگر کاربران عمدتا در ایران هستند، زیرساخت داخلی میتواند انتخاب مناسبی باشد. اگر بخش اصلی ترافیک از خارج کشور میآید، یک موقعیت خارجی متناسب با بازار هدف منطقیتر است. زمانی که هر دو گروه سهم قابلتوجهی دارند، میتوان ترکیب چند موقعیت میزبانی و GeoDNS را بررسی کرد.
نکته مهم این است که GeoDNS به تنهایی مشکل سرعت یا پایداری را حل نمیکند. این فناوری تنها یکی از اجزای معماری است و نتیجه نهایی به کیفیت شبکه، محل سرورها، نحوه مدیریت داده و طراحی نرمافزار بستگی دارد. بنابراین بهتر است پیش از افزایش تعداد سرورها، ابتدا رفتار کاربران و نیاز واقعی سایت مشخص شود.
در نهایت، انتخاب زیرساخت باید به اندازهای ساده باشد که بتوان آن را بهدرستی مدیریت کرد و در عین حال پاسخگوی نیاز کاربران در مناطق مختلف باشد. مجموعههایی مانند سرور.آیآر نیز میتوانند در مرحله بررسی و تامین زیرساخت، برای کسبوکارهایی که به میزبانی در موقعیتهای مختلف نیاز دارند، یکی از گزینههای قابل بررسی باشند.
هشدار! این مطلب صرفا جهت آشنایی مخاطب گرامی با این کسبوکار منتشر شده است و بازیسنتر هیچ مسئولیتی را در رابطه با آن نمیپذیرد.
