یک ویژگی ساده که سولزلایک‌ها کم دارند

بحث درباره وجود یا نبود دکمه توقف در بازی‌های سولزلایک، تا حد زیادی بیهوده است. اینکه مجبور باشید حتی هنگام زنگ خوردن در خانه هم چشم از صفحه برندارید، به این معنا نیست که بازیکن بهتری هستید. بسیار آزاردهنده است که در میانه یک مبارزه دشوار با یک باس، درست زمانی که در آستانه پیروزی قرار دارید، اتفاقی در دنیای واقعی باعث شود بازی را رها کنید؛ آن هم در شرایطی که تقریباً در هر بازی تک‌نفره دیگری می‌توانید به‌سادگی کلید Escape را فشار دهید و بازی را متوقف کنید. البته بحث حملات بازیکنان دیگر و سایر قابلیت‌های آنلاین مطرح است، اما حتی در Elden Ring نیز می‌توان با باز کردن آموزش مربوط به گزینه «Menu Explanation» عملاً بازی را متوقف کرد. بنابراین این قابلیت از نظر فنی وجود دارد.

با این حال، طرفداران دوآتشه این سبک همچنان معتقدند وجود دکمه توقف با فلسفه بازی‌های Souls در تضاد است و در نتیجه، نیاز بازیکنانی که در کنار بازی زندگی و مسئولیت‌های دیگری هم دارند، نادیده گرفته می‌شود. خوشبختانه Mortal Shell 2 توجهی به این بحث‌ها نکرده است.

شخصاً از وجود این قابلیت حتی برای موارد ساده‌ای مثل رسیدن پیک Uber Eats به در خانه لذت می‌برم. نمی‌خواهم برای گرفتن یک سفارش مک‌دونالد تمام پیشرفتم را از دست بدهم، اما در عین حال نمی‌خواهم پیک را هم پشت در معطل نگه دارم. با این حال، یکی از کاربران Reddit با نام CreepyTeddyBear دلیل بسیار مهم‌تری برای اهمیت دکمه توقف دارد.

او توضیح داد:

«به‌عنوان یک پدر، یکی از چیزهایی که در MS2 بیشتر از همه دوست دارم این است که واقعاً می‌توانید بازی را PAUSE کنید. نمی‌بینم کسی چندان از این ویژگی تعریف کند، اما در دوران آموزش دستشویی رفتن فرزندم واقعاً خیلی به کارم آمده است.»

کاربر دیگری با نام Signal_Map7 نیز در پاسخ نوشت:

«من هم پدر هستم و تمام‌وقت کار می‌کنم… بالاخره! به‌خاطر خدا، بیایید وجود منوی توقف را در بازی‌های سولزلایک عادی کنیم. این منو بارها من را از دردسرهای زیادی نجات داده است.»

اگر نگاهی به بحث‌های قدیمی در انجمن‌ها درباره اضافه شدن دکمه توقف بیندازید، معمولاً طرفداران Souls می‌گویند چنین قابلیتی باعث از بین رفتن حس غوطه‌وری در بازی می‌شود و بازیکنان می‌توانند از آن برای بررسی حرکات دشمنان و مطالعه محیط اطراف استفاده کنند. البته یک دکمه توقف می‌تواند صفحه را هم کاملاً سیاه کند و چنین سوءاستفاده‌ای را غیرممکن سازد، اما ظاهراً این موضوع چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرد.

عده‌ای دیگر نیز همان عبارت همیشگی «Git Gud» را مطرح می‌کنند؛ انگار ناتوانی در شکست دادن باس Dancer در حالی که گربه‌ام تمام فرش را بالا آورده، یک مشکل مربوط به مهارت من است. ظاهراً باید در چنین شرایطی به آقای شگفت‌انگیز تبدیل شوم، یک جفت دست اضافه دربیاورم و در حالی که مشغول مبارزه هستم، خودم را به سمت فرش بکشانم تا آن را تمیز کنم. همان‌طور که گفتم، این بحث واقعاً بیهوده است.

هیچ‌کدام از این استدلال‌ها چندان منطقی نیستند، اما از آنجا که Demon’s Souls دکمه توقف نداشت و Dark Souls نیز فاقد چنین قابلیتی بود، ظاهراً تمام بازی‌های سولزلایک هم باید از همین الگو پیروی کنند. این در حالی است که طی سال‌های گذشته، بسیاری از قابلیت‌های استاندارد صنعت بازی به این آثار اضافه شده‌اند؛ از جمله یک دکمه اختصاصی برای پرش یا امکان سفر سریع از همان ابتدای بازی. البته درباره مورد دوم چندان موافق نیستم، اما آن بحث را می‌توان به مقاله دیگری موکول کرد.

Mortal Shell 2 نخستین بازی‌ای نیست که به‌دلیل داشتن دکمه توقف، ساختار بازی‌های سولزلایک را تغییر می‌دهد. Nioh 3 و Sekiro نیز چنین قابلیتی داشتند. با این حال، Mortal Shell 2 نمونه دیگری است که نشان می‌دهد این بحث تا چه اندازه بی‌معناست. بازی صرفاً به این دلیل که می‌توانید وسط مبارزه به تلفن پاسخ دهید یا برای برداشتن یک نوشیدنی از جای خود بلند شوید، آسان‌تر نمی‌شود. این قابلیت فقط بازی را راحت‌تر می‌کند.

بازی‌های سولزلایک قرار است چالش‌برانگیز و سخت باشند، اما این موضوع به این معنا نیست که تجربه بازی باید آن‌قدر طاقت‌فرسا باشد که بازیکن حتی نتواند برای چند دقیقه به دستشویی برود.