زنجیره تأمین درایوهای دیسک در حال فروپاشی است

ماجرا فقط دیسک‌ها نیست؛ زنجیره تأمین ساخت درایوهای دیسک هم ظاهراً در حال فروپاشی است

اوایل این هفته، ایکس‌باکس سرانجام برنامه‌ای را که مدت‌ها شایعه شده بود و امکان تبدیل بازی‌های فیزیکی به نسخه دیجیتال را فراهم می‌کند، معرفی کرد. بر اساس این برنامه، کاربرانی که نسخه فیزیکی بازی‌های ایکس‌باکس را در اختیار دارند، می‌توانند با داشتن دیسک، یک مجوز دیجیتال موقت برای همان بازی دریافت کنند. این اتفاق در واقع نوعی اعلام غیرمستقیم است که نشان می‌دهد ایکس‌باکس احتمالاً در آینده‌ای نه‌چندان دور به‌طور کامل به سمت دیجیتال شدن حرکت خواهد کرد؛ مسیری که پلی‌استیشن نیز در پیش گرفته است. با این حال، حداقل در این شرایط، دیسک‌های فیزیکی همچنان می‌توانند در آینده ارزش خود را حفظ کنند.

اما تفاوت تصمیم ایکس‌باکس با استراتژی پلی‌استیشن برای متوقف کردن تولید دیسک‌ها ــ که ظاهراً بیشتر به این دلیل انجام می‌شود که دیگر تمایلی به ادامه این کار ندارد ــ این است که حرکت ایکس‌باکس به سمت بازی‌های دیجیتال ظاهراً از روی اجبار و ضرورت صورت می‌گیرد.

در گزارش جدیدی از Jez Corden، خبرنگار Windows Central، ادعا شده است که حرکت ایکس‌باکس به سمت دیجیتال شدن «کمتر به خود دیسک‌ها و بیشتر به درایوهای دیسک مربوط می‌شود». کوردن همچنین مدعی شده است که منابع او به وی گفته‌اند زنجیره تأمین قطعات مورد نیاز برای تولید درایوهای دیسک در حال حاضر «در حال فروپاشی» است؛ چراکه با افزایش گرایش مردم به محتوای دیجیتال، شرکت‌های بیشتری از تولید این فناوری فاصله می‌گیرند.

از دیدگاه صرفاً تجاری، این مسئله منطقی به نظر می‌رسد. اگر پلی‌استیشن ۶ قرار نباشد به درایو دیسک مجهز شود و احتمالاً کنسولی که در حال حاضر با نام رمز Project Helix شناخته می‌شود نیز چنین درایوی نداشته باشد، تولید درایوهای دیسک برای بازاری که عمدتاً به افرادی محدود می‌شود که از آن‌ها برای تماشای فیلم‌های Blu-ray استفاده می‌کنند، دیگر چندان مقرون‌به‌صرفه نخواهد بود. از بین رفتن درایوهای دیسک احتمالاً به معنای پایان عمر دیسک‌های فیزیکی به‌طور کلی خواهد بود.

این اتفاق نشانه دیگری است از اینکه، فارغ از اینکه کاربران در فضای آنلاین تا چه اندازه علیه سیاست‌های پلی‌استیشن اعتراض کنند، به نظر می‌رسد روند تولید در داخل شرکت‌ها با سرعت زیادی در حال تغییر است؛ به شکلی که حتی اگر این شرکت‌ها بخواهند، شاید دیگر نتوانند به‌راحتی تصمیم خود را تغییر دهند.

بحران رسانه‌های فیزیکی با سرعت زیادی در حال نزدیک شدن است و شاید زمان آن رسیده باشد که به‌جای پافشاری بر بازگشت دیسک‌هایی که ظاهراً پس از سال ۲۰۲۸ برای همیشه در حال کنار گذاشته شدن هستند، بحث‌ها را به سمت مفهوم مالکیت دیجیتال و آینده آن معطوف کنیم.