
بازی Hellraiser: Revival ممکن است در میان منتقدان با واکنشهای متفاوتی روبهرو شده باشد و امتیاز ۶۹ را در وبسایت متاکریتیک کسب کرده باشد؛ امتیازی که با توجه به فضای مجموعه، تناسب جالبی با عنوان آن دارد. بااینحال، این بازی اکنون مهمترین تأییدیه ممکن را دریافت کرده است: رضایت کلایو بارکر، خالق مجموعه Hellraiser.
بارکر در مصاحبهای با وبسایت Dread Central گفت:
«در مقطعی نگران بودم که بازی بیش از حد سانسور شود، اما واقعاً از اینکه سازندگان تا چه اندازه توانستهاند مرزها را جابهجا کنند، شگفتزده شدهام. فکر میکنم برای مخاطبانی که عاشق Hellraiser و بازیهای ویدیویی ترسناک هستند، این اثر یک موفقیت بزرگ خواهد بود.»
در واقع، Hellraiser: Revival تا آنجا پیش رفته که حتی محتوای آن نیز برای برخی پلتفرمها دردسرساز شده است. کانال یکی از یوتیوبرها بهدلیل نمایش این بازی برای همیشه مسدود شد؛ آن هم در شرایطی که او مقدمه صریح و جنجالی بازی را سانسور کرده بود.
بارکر میگوید به نتیجه نهایی بازی «بهشدت افتخار میکند». او در گفتوگو با Dread Central اعلام کرد که از کیفیت محتوای بازی شگفتزده شده و سرپیچی آن از محدودیتها را «فوقالعاده» میداند.
رضایت بارکر از اینکه سازندگان بازی حاضر نشدهاند لبههای تیز و جنجالی دنیای Hellraiser را از بین ببرند، چندان هم دور از انتظار نیست. او نزدیک به ۴۰ سال پیش نیز با چالش مشابهی روبهرو شده بود؛ زمانی که در مصاحبهای با روزنامه The Daily Calumet، مخالفت خود را با سانسور فیلم اصلی این مجموعه اعلام کرد.
بارکر در آن زمان توضیح داده بود:
«فکر نمیکنم هیچچیزی در فیلم من صرفاً برای ایجاد شوک و بدون دلیل وجود داشته باشد. به نظرم این فیلم تلاش زیادی میکند تا در زمینه آنچه میتوان به تصویر کشید، مرزهای تازهای را بشکند؛ اما تمام این موارد با روایت داستان ارتباط دارند. برای من مهم نیست یک صحنه تا چه اندازه هولناک، عجیب یا خونین باشد، بهشرط آنکه در چارچوب داستان معنا پیدا کند. ما در حال ساخت یک فیلم ترسناک هستیم، نه قسمت دوم Terms of Endearment.»
بااینحال، از نظر بارکر، اهمیت Hellraiser تنها به نمایش خشونت شدید، خونریزی، روابط مبتنی بر سلطه و تسلیم (BDSM) و افراطهای جنسی شخصیتهای سنوبایت محدود نمیشود. یکی دیگر از جنبههای مهم این بازی، بازگشت داگ بردلی در نقش پینهد است؛ شخصیتی که به یکی از نمادهای اصلی مجموعه Hellraiser تبدیل شده است.
بارکر در ادامه گفت:
«داگ همان پینهد است و پینهد همان داگ. این دو در یک جایگاه قرار دارند. او کار فوقالعادهای انجام میدهد و واقعاً از اینکه فرد دیگری این نقش را بر عهده بگیرد، ناراحت میشدم. من داگ را از زمانی که ۱۴ سال داشت میشناسم. او در بیشتر دوران زندگیام بهترین دوستم بوده است. پیش از ساخت Hellraiser، حدود هفت تا هشت سال با یکدیگر در تئاتر کار کردیم. داگ همیشه بازیگر فوقالعادهای بود. پولی نداشتیم، اما یاد گرفتیم چگونه در کنار یکدیگر به هنرمندانی واقعی تبدیل شویم. از یکدیگر یاد گرفتیم و به هم آموزش دادیم؛ ما به مدرسه بازیگری نرفته بودیم.»