پس از ۳۰ سال، مادساز افسانهای موفق شد بخش کوآپ را به Resident Evil اصلی اضافه کند
روز گذشته، مادساز شناختهشدهای با نام Aydan Watkins اعلام کرد که پس از مدتی دوباره به فعالیتهای خود در این حوزه بازگشته و کار روی اضافه کردن بخش کوآپ به نسخه اصلی Resident Evil را آغاز کرده است.
او در شبکه اجتماعی X نوشت:
«مدت زیادی گذشته، نه؟ با انتشار نسخه Decomp بازی Resident Evil، تصمیم گرفتم کمی با آن کار کنم. در حال حاضر مشغول اضافه کردن یک بخش کوآپ آنلاین بسیار ابتدایی بهعنوان یک نمونه آزمایشی هستم. تاکنون کلاینتها میتوانند به یکدیگر متصل شوند و بستههای اطلاعاتی را با هم به اشتراک بگذارند… اطلاعات بیشتری در راه است!»
تنها یک ساعت بعد، او ویدیویی از اجرای این ماد منتشر کرد که در آن دو بازیکن در عمارت اسپنسر (Spencer Mansion) مشغول گشتوگذار بودند و حتی میتوانستند بهصورت همزمان در اتاقهای متفاوتی حضور داشته باشند.
واتکینز در توضیح این ویدیو نوشت: «کواپ آنلاین در Resident Evil 1! هنوز در مراحل بسیار ابتدایی و صرفاً یک نمونه آزمایشی است، اما کار میکند! یکی از بازیکنان میزبان و دیگری کلاینت است؛ هر دو به یکدیگر متصل هستند و هر دو بازیکن حتی در اتاقهای متفاوت نیز روی صفحه نمایش داده میشوند.»
آخرین پست او در تاریخ ۱۰ سپتامبر نیز نشان میداد که بازیکن دوم از طریق منوی Load وارد بازی میشود و نام هر بازیکن نیز اکنون در بالای شخصیت او نمایش داده میشود.
اگرچه این پروژه هنوز «فاصله زیادی تا تکمیل شدن دارد»، اما دستاورد بهدستآمده همچنان قابل توجه است. واتکینز توضیح داد: «اکنون همهچیز بهدرستی بین کلاینتها همگامسازی میشود؛ از حرکات و انیمیشنها گرفته تا حتی نام بازیکنان. همچنین در صورت قطع اتصال و ورود مجدد یک بازیکن، وضعیت بازی بهروزرسانی میشود.»
اکنون که قابلیتهای پایه شبکه، از جمله ورود بازیکنان به بازی یکدیگر، همگامسازی حرکات و حتی حضور بازیکنان در اتاقهای مختلف، به نمایش گذاشته شده است، واتکینز باید به سراغ چالشهای پیچیدهتر برود. برای مثال، اگر یکی از بازیکنان یک آیتم مانند کلید را بردارد، چه اتفاقی برای بازیکن دیگر خواهد افتاد؟
او در این رابطه گفت:
«چند روش برای حل این مسئله وجود دارد. وقتی یکی از بازیکنان یک کلید را برمیدارد، پرچم مربوط به آن برای هر دو بازیکن فعال میشود تا بازیکن دیگر نتواند همان کلید را دوباره بردارد. از طرف دیگر، وقتی بازیکن اول دری را باز میکند، آن پرچم نیز برای بازیکن دوم ارسال میشود و او میتواند بدون داشتن کلید، دری را که اکنون باز شده است، باز کند.»
وضعیت موجودی، پیشرفت معماها، رویدادهای از پیش برنامهریزیشده، میانپردهها، جابهجایی میان اتاقها، سیستم ذخیرهسازی، مرگ بازیکنان، از بین رفتن هماهنگی میان بازیکنان و فعال شدن رویدادهای سینمایی، همگی از جمله مشکلاتی هستند که Aydan در صورت ادامه پیدا کردن این پروژه باید برای آنها راهحل پیدا کند.
آیا بازیکنان میتوانند یکدیگر را احیا کنند؟ اگر یکی از بازیکنان بمیرد، آیا بازی برای هر دو نفر به پایان میرسد؟ اگر یکی از بازیکنان وارد محل حضور Yawn شود، در حالی که بازیکن دیگر همچنان مشغول جستوجو در اتاق پیانو است، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
نسخه Nintendo DS بازی اصلی، یعنی Resident Evil: Deadly Silence، نیز دارای یک حالت کوآپ محبوب بود.
موضوع دیگری که باید مشخص شود، انتخاب شخصیت بازیکن دوم است. حضور دو Chris Redfield یا دو Jill Valentine میتواند تا حد زیادی از حس غوطهوری در بازی کم کند؛ اما از طرف دیگر، حضور همزمان Jill و Chris در حال کاوش در عمارت نیز داستان اصلی بازی را کاملاً زیر سؤال میبرد.
شخصیتهایی مانند Barry و Rebecca نیز میتوانند گزینههای مناسبی باشند، اما هر دو شخصیت در طول بازی دارای بخشهای داستانی از پیش تعیینشده هستند که میتواند کار را برای پیادهسازی آنها دشوار کند.
با این حال، Aydan در پاسخ به یکی از کاربران اعلام کرد: «این پروژه کاملاً در مرحله اولیه و یک نمونه آزمایشی است. با این حال، امکان انتخاب مدل شخصیت چیزی است که اکنون با در اختیار داشتن کد منبع بازی میتوان آن را پیادهسازی کرد.»
هنوز مسیر طولانیای باقی مانده تا این پروژه از یک نمونه آزمایشی به یک کمپین کامل کوآپ تبدیل شود، اما همین نمونه اولیه نشان میدهد که نسخه سال ۱۹۹۶ Resident Evil قابلیت مادسازی بسیار بیشتری نسبت به چیزی که در گذشته تصور میشد دارد.
اکنون تجربه حضور در عمارت اسپنسر در کنار یکی از دوستان، دیگر چندان شبیه یک رؤیای دستنیافتنی به نظر نمیرسد و بیشتر به مسئلهای تبدیل شده که باید مشخص شود برای پیادهسازی کامل آن دقیقاً چه میزان کار لازم خواهد بود.
