۴ بازی Castlevania که باید قبل از Belmont’s Curse تجربه کنید

۴ بازی Castlevania که باید پیش از انتشار Castlevania: Belmont’s Curse تجربه کنید

عرضه‌ی Castlevania: Belmont’s Curse یکی از موردانتظارترین اتفاقات برای طرفداران این مجموعه به شمار می‌رود. این بازی که با ظاهری بسیار صیقل‌خورده، بازگشتی به ریشه‌های گیم‌پلی دوبعدی و سایداسکرولینگ سری محسوب می‌شود، توسط سازندگان Dead Cells در دست توسعه است؛ استودیویی که پیش‌تر با ساخت ادای احترامی فوق‌العاده به Castlevania در بازی خود، علاقه و شناخت عمیقش از این مجموعه را به نمایش گذاشته بود. به همین دلیل، انتظار می‌رود Belmont’s Curse در بخش‌های مختلف خود ارجاعات و ادای دین‌های متعددی به تاریخچه این فرنچایز داشته باشد. با این شرایط، طرفداران تازه‌وارد بد نیست پیش از انتشار این عنوان، نگاهی به مهم‌ترین بازی‌هایی بیندازند که هویت واقعی Castlevania را شکل داده‌اند.

مجموعه Castlevania در طول سال‌ها دوره‌های مختلفی را پشت سر گذاشته و هر دوره تغییرات قابل توجهی را تجربه کرده است. برای مثال، برخی از نسخه‌های این مجموعه از پلتفرمینگ دوبعدی و سایداسکرولینگ فاصله گرفتند و به سمت مبارزات سه‌بعدی هک‌انداسلش و محیط‌های وسیع‌تر حرکت کردند. هرچند هر طرفداری سلیقه خاص خود را دارد، اما Belmont’s Curse ظاهراً قصد دارد بار دیگر به دوران طلایی دوبعدی بازگردد؛ جایی که نقشه‌ای عظیم و به‌هم‌پیوسته با مسیرهای مخفی فراوان در انتظار بازیکنان است و با پیشروی در بازی، بخش‌های جدید آن به تدریج باز می‌شوند.

داستان Castlevania: Belmont’s Curse نیز در خط زمانی اصلی مجموعه روایت خواهد شد، اما مبارزات آن از نظر عمق و تنوع، شباهت بیشتری به آثاری مانند Lords of Shadow و دیگر نسخه‌های سه‌بعدی دارد. نمایش‌های منتشرشده از بازی نشان می‌دهد سیستم مبارزات بر پایه کمبوهای هک‌انداسلش و توانایی‌های ویژه طراحی شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد این اثر از تمامی دوره‌های گذشته مجموعه الهام گرفته است. به همین دلیل، تجربه Lords of Shadow می‌تواند دیدگاه متفاوتی نسبت به Castlevania در اختیار بازیکنان قرار دهد و نشان دهد که Belmont’s Curse صرفاً تکرار نسخه‌های کلاسیک نخواهد بود.

Castlevania: Lords of Shadow 

یکی از دست‌کم‌گرفته‌شده‌ترین آثار دوران سه‌بعدی Castlevania بدون شک Lords of Shadow است؛ عنوانی که شاید کمترین ارتباط را با نسخه‌های پیشین مجموعه داشته باشد. این بازی در واقع بازآفرینی کاملی از Castlevania بود و حتی نام خاندان Belmont را نیز در قالبی کاملاً متفاوت مورد استفاده قرار داد.

این اثر هک‌انداسلش بیش از هر چیز به نسخه‌های اولیه God of War با محوریت اسطوره‌های یونان شباهت داشت، اما در عین حال فضای گوتیک Castlevania را نیز حفظ کرده بود؛ از موسیقی ارکسترال چشم‌نواز گرفته تا محیط‌های غم‌انگیز و طراحی مراحل تاریک که حس و حال نخستین روزهای این مجموعه را زنده می‌کرد.

اگرچه رویکرد اکشن ماجراجویی Lords of Shadow همیشه بی‌نقص نبود، اما داستانی جذاب و تازه ارائه می‌کرد که فاصله زیادی با فرمول تکراری «برو در قلعه دراکولا و او را شکست بده» داشت؛ فرمولی که تا آن زمان برای بسیاری از بازیکنان تکراری شده بود.

البته برخی همچنان Castlevania: Lament of Innocence را به دلیل روایت منشأ خاندان Belmont و سبک سه‌بعدی آن ترجیح می‌دهند، اما داستان Lords of Shadow نیز سرشار از غافلگیری‌ها و پیچش‌های داستانی است. هرچند این بازی ارتباط چندانی با خط داستانی اصلی مجموعه ندارد، اما ممکن است بر آینده این فرنچایز تأثیرگذار باشد.

Castlevania: Aria of Sorrow

Castlevania: Aria of Sorrow و تا حدودی Dawn of Sorrow را می‌توان جسورانه‌ترین نسخه‌های این مجموعه دانست؛ آثاری که بار دیگر ساختار سنتی Castlevania را کنار گذاشتند و ایده‌های تازه‌ای را وارد مجموعه کردند.

این بازی‌ها بیش از هر نسخه دیگری سبک مترویدوانیا را به شکلی کامل به نمایش گذاشتند؛ سبکی که مخاطبان امروزی به خوبی با آن آشنا هستند و احتمالاً Belmont’s Curse نیز بیشترین الهام خود را از همین آثار گرفته است. سیستم Soul در مجموعه Sorrow به شخصیت اصلی قدرت‌های فراطبیعی می‌بخشید؛ ویژگی‌ای که در نمایش‌های Belmont’s Curse نیز در شخصیت اصلی مشاهده می‌شود.

فارغ از ارتباط این بازی با نسخه جدید، Aria of Sorrow نمونه‌ای درخشان از ایجاد تعادل میان گیم‌پلی کلاسیک Castlevania و ایده‌های مدرن محسوب می‌شود. برای مثال، سیستم Tactical Soul به بازیکنان اجازه می‌دهد توانایی دشمنان اصلی را پس از شکست دادن آن‌ها به دست آورند و از آن‌ها استفاده کنند.

این ویژگی باعث می‌شود بازیکنان بتوانند سبک مبارزه خود را شخصی‌سازی کرده و مسیرهای مختلف نقشه را با روش‌های گوناگون طی کنند؛ سبکی که بعدها الهام‌بخش بسیاری از مترویدوانیاهای موفق از جمله Hollow Knight: Silksong و Prince of Persia: The Lost Crown شد.

اگرچه در این بازی خبری از شلاق نمادین خاندان Belmont نیست، اما موسیقی و طراحی محیط‌ها در بالاترین سطح قرار دارند و بسیاری معتقدند این نسخه یکی از بهترین بازآفرینی‌های قلعه دراکولا را ارائه می‌دهد.

شخصیت سوما کروز (Soma Cruz) نیز داستانی جذاب و متفاوت دارد که مشابه آن را به سختی می‌توان در دیگر نسخه‌های Castlevania پیدا کرد. قابلیت‌های شخصی‌سازی و هویت بصری منحصربه‌فرد Aria of Sorrow باعث شده‌اند این اثر همچنان یکی از متفاوت‌ترین و ارزشمندترین نسخه‌های مجموعه باشد.

Super Castlevania IV

از نظر فنی، Super Castlevania IV بازآفرینی نسخه نخست Castlevania محسوب می‌شود؛ اثری که با گرافیک و مکانیک‌های بهبود‌یافته، بازی کلاسیک NES را برای کنسول SNES بازسازی کرد.

به لطف همین پیشرفت‌ها، این بازی بهترین نقطه شروع برای کسانی است که قصد ورود به دنیای Castlevania را دارند، زیرا تقریباً تمام ویژگی‌های مثبت نسخه‌های کلاسیک را در قالب یک تجربه کامل و بهینه ارائه می‌دهد.

اگر می‌خواهید پیش از انتشار Belmont’s Curse با فضای کلی مجموعه آشنا شوید، نسخه‌های بازنشرشده و ریمستر این بازی یکی از ساده‌ترین و بهترین راه‌ها برای ورود به این جهان هستند.

جلوه‌های بصری، موسیقی و ارائه ۱۶ بیتی بازی در تمام لحظات حس نوستالژی را زنده می‌کنند و حتی با دیگر شاهکارهای دوبعدی مجموعه مانند Castlevania: Rondo of Blood و Castlevania III: Dracula’s Curse رقابت دارند.

ماجراجویی سایمون بلمونت (Simon Belmont) برای شکست دادن دراکولا داستانی ساده و سرراست دارد، اما بهبودهای گسترده در گیم‌پلی باعث شده‌اند این اثر برخلاف نسخه‌های قدیمی‌تر مجموعه، همچنان تازه و لذت‌بخش باقی بماند.

سایمون می‌تواند شلاق خود را در هشت جهت مختلف کنترل کند و سیستم پلتفرمینگ بسیار دقیق‌تر از گذشته طراحی شده است؛ تغییری که بسیاری از مشکلات و سختی‌های آزاردهنده نسخه‌های اولیه Castlevania را برطرف کرده است.

بسیاری از طرفداران، Super Castlevania IV را اوج دوران کلاسیک دوبعدی این مجموعه می‌دانند. محیط‌های بازی فوق‌العاده طراحی شده‌اند، انیمیشن دشمنان و شخصیت اصلی همچنان جذاب هستند و توقف کوتاه تصویر هنگام وارد شدن ضربه نهایی به دشمنان، حس رضایت‌بخشی ایجاد می‌کند.

در کنار تمام این موارد، موسیقی بازی نیز از دید بسیاری بهترین موسیقی تاریخ مجموعه Castlevania است؛ موضوعی که باعث می‌شود این عنوان هم برای بازیکنان قدیمی و هم تازه‌واردها تجربه‌ای فوق‌العاده باشد.

Castlevania: Symphony of the Night

Castlevania: Symphony of the Night شاهکاری تردیدناپذیر است که هر علاقه‌مند به بازی‌های ویدیویی باید حداقل یک بار آن را تجربه کند؛ بنابراین طبیعی است که این بازی در صدر فهرست آثار پیشنهادی پیش از انتشار Belmont’s Curse قرار بگیرد.

در طول سال‌ها مقالات و تحلیل‌های بی‌شماری درباره دلایل محبوبیت این بازی نوشته شده‌اند، اما اگر بخواهیم ساده بگوییم، Symphony of the Night تمام ویژگی‌های مثبت نسخه‌های پیشین Castlevania را گرفت و آن‌ها را به شکلی چشمگیر ارتقا داد.

این بازی نقطه عطف بزرگی برای مجموعه بود و با بهره‌گیری از ساختار جهان باز و اکتشاف آزاد الهام‌گرفته از سری Metroid، نقش مهمی در شکل‌گیری اصطلاح معروف «Metroidvania» ایفا کرد.

در کنار آن، عناصر اکشن نقش‌آفرینی نیز به بازی اضافه شدند و عمق بسیار بیشتری به تمامی سیستم‌های گیم‌پلی بخشیدند. نوآوری‌های این اثر تنها به گیم‌پلی محدود نمی‌شوند، بلکه حتی روایت داستان نیز از آن‌ها بهره می‌برد؛ به‌ویژه در نقطه میانی بازی که همه چیز به شکلی کاملاً غیرمنتظره دگرگون می‌شود و نحوه برخورد بازیکنان با محیط را تغییر می‌دهد.

از نظر هنری نیز Symphony of the Night اثری خیره‌کننده است که با ترکیب طراحی دوبعدی کلاسیک و افکت‌ها و انیمیشن‌های سه‌بعدی، فضایی گوتیک و چشم‌نواز خلق می‌کند که در تمام طول ماجراجویی تحسین‌برانگیز باقی می‌ماند.

داستان این بازی نیز تا حد زیادی مستقل از سایر نسخه‌های مجموعه روایت می‌شود و مقدمه آن، پایان وقایع Castlevania: Rondo of Blood را بازگو می‌کند تا بازیکنان جدید بتوانند بدون مشکل وارد داستان شوند.

با یکی از بهترین روایت‌های تاریخ Castlevania، موسیقی ماندگار، گرافیک بی‌زمان و ارزش تکرار بسیار بالا، Symphony of the Night تقریباً هیچ نقطه ضعفی ندارد. اگر قصد دارید پیش از انتشار Castlevania: Belmont’s Curse تنها یک بازی از این مجموعه را تجربه کنید، بدون تردید Symphony of the Night باید اولین انتخاب شما باشد.

شما پیش از انتشار Castlevania: Belmont’s Curse قصد دارید کدام نسخه از مجموعه Castlevania را تجربه کنید؟ دیدگاه خود را با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.