بررسی بازی Reanimal

سال ۲۰۲۶ تازه شروع شده و در همین ماه‌های ابتدایی با بازی Reanimal ثابت می‌کند که امسال می‌توانیم منتظر بازی‌های درجه یکی باشیم. اثر جدید Tarsier Studios به بهترین شکل ممکن به طرفداران ویدیو گیم، نشان می‌دهد که چقدر این تیم در زمینه بازی سازی،‌ به پختگی رسیده است. استودیویی که اصولا آن را با ساخت بازی‌های ترسناکی همچون Little Nightmares به یاد داریم. اینبار اما در بازی Reanimal آنها سعی کرده‌اند تا همان فرمول موفق گذشته را با بهبود‌های قابل توجهی همراه کرده و یک اثر ترسناک قابل توجه را روانه بازار کنند. با این حال در ادامه بررسی به این موضوع می‌پردازیم که چرا این بازی یک اثر قابل ستایش برای یک تیم مستقل است.

مثل همیشه اولین المانی که به آن می‌پردازیم، داستان و طراحی محیط‌های بازی است. کسانی که بازی‌های قبلی Tarsier Studios را تجربه کرده‌اند، می‌دانند که نحوه رایت داستان همیشه از یک مکان گنگ آغاز می‌شود. داستان بازی Reanimal هم در این مورد استثنایی است و مانند آثار قبلی به صورت مرموزی آغاز می‌شود. اولین چیزی که در داستان بازی شما را جذب می‌کند، کارگردانی بی نظیر تیم سازنده است؛ در ابتدای کار شما تصویر یک گودال را مشاهده می‌کنید که از بالای آن چهار فرد در حال مشاهده انتهای گودال هستند. ناگهان پسری را می‌بینیم که از خواب بیدار می‌شود در حالی که در یک قایق موتوری بین دریایی آزاد است. کمی جلوتر اما دختر بچه‌ای را مشاهده می‌کنیم که بیهوش و شناور بر روی سطح آب هست. ما به عنوان بازیکن در نقش پسر بچه، دختر بچه را به داخل قایق می‌آوریم. اما نکته جالب داستان این است که انگار کاراکتر ما این دختر را به خوبی می‌شناسد. در همان ابتدای داستان متوجه می‌شویم که این دو خواهر و برادر هستند و به کمک یکدیگر قرار است که وارد شهری مرموز و ترسناک شوند و دوستان خود را نجات دهند. بازی Reanimal شامل ۹ قسمت داستانی است که در بین این ۹ قسمت، این خواهر و برادر به سمت مناطق مختلفی از شهر سفر می‌کنند تا دوستان خود را از دست جانوران عجیب الخلقه نجات دهند. یکی از مهم‌ترین بخش‌های بازی، نحوه کارگردانی سکانس‌هایی متعدد با جنس اکشن هیجانی است.

بازی در سکانس‌های اکشن خود، در کنار ترس و استرس به بازیکن اجازه نفس کشیدن را هم نمی‌دهد و مدام بازیکن را در موقعیت‌های مختلف مثل فرار یا مبارزه با باس فایت‌های هر قسمت قرار می‌دهد. جدا از نقش بازیکن در چنین موقعیتی، حرکت دوربین بازی و خلق شدن تصاویر فوق‌العاده در حین قسمت‌های اکشن، به شما نوید یک چیدمان درست در سناریوهای اکشن را می‌دهد. در واقع Tarsier Studios به درست‌ترین شکل ممکن بین گشت و گذار و اضطراب در محیط بازی، اکشن را اضافه می‌کند. بازی مانند دیگر آثار این استودیو، یک اثر ترسناک است و قشنگ‌ترین کار و خلاقیت Tarsier Studios در الگوبرداری از فضاسازی مجموعه بازی‌های Silent Hill است. از همان دقایق ابتدایی بازی که بازیکن داخل قایق موتوری است، یک مه سنگین جلوی چشم‌ها قرار دارد و به سختی می توانید چیزی را بدون حرکت دادن قایق مشاهده کنید. این مه به طرز بسیار جذابی در محیط‌های جنگلی و مناطق شهری بازی نیز وجود دارد. اگر بخواهیم به بهترین موضوع در مورد روایت داستان بازی اشاره کنیم، بی شک این لقب به فضاسازی فوق العاده بازی Reanimal می‌رسد. درست است که بازی اکشن بیش‌تری نسبت به بازی‌های قبلی دارد؛ اما طراحی محیط این بازی به ما یک جهانی با خفقان ترس و تاریکی ارائه می کند. حتی این موضوع در بعضی از قسمت‌های بازی بیش‌تر سبک بازی را به سمت ترس و وحشت خالص می‌کشاند. آخرین نکته از طراحی محیط‌‌ در بازی  Reanimal، تنوع بسیار بالای هر منطقه نسبت به دیگری است؛ شاید باور نکنید اما تیم سازنده مراحل آبی و حتی زیر آب را هم در این بازی قرار داده‌اند تا تنوع هر قسمت نسبت به دیگری کاملا آشکار باشد و این موضوع باعث می‌شود تا بازیکن از تجربه بازی به صورت پشت سرهم، خسته نشود و همچنین ارزش تکرار بازی را هم بالاتر برده است.

از طراحی محیط و داستان‌گویی که عبور کنیم، به مهم‌ترین بخش بازی یعنی گیم پلی و مکانیزم‌های آن می‌رسیم. خوشبختانه بازی Reanimal نه تنها از آثار قبلی مثل Little Nightmares روان‌تر و بهینه‌تر شده است، بلکه مکانیزم‌های بیش‌تری نیز به گیم پلی اضافه شده است. همان‌طور که می‌دانید بازی در سبک ترسناک ماجراجویی با رگه‌‌هایی از اکشن است و به همین دلیل باید مکانیزم‌های این سبک را هم به گیم پلی خود اضافه کند. در این مورد نیز این اثر توانسته است به صورت رضایت بخشی المان‌های جدیدی را به هسته اصلی آثار Tarsier Studios اضافه کند. در بازی جدید مثل Little Nightmares فقط شخصیت شما قابلیت حرکت، پرش، برداشتن آیتم و پرتاب آن را ندارد؛ بلکه مکانیزم‌های دیگری مثل داشتن سلاح به صورت دائم، لیز خوردن بعد از دویدن (Slide) و کنترل ابزارهایی مثل ماشین و قایق را نیز در هسته اصلی گیم‌پلی خود دارد. کنترل کردن قایق موتوری یکی از مهم‌ترین المان‌های بازی Reanimal است؛ در واقع شما در میانه بازی وارد مراحلی می شوید که بیش‌تر داخل قایق موتوری خود هستید و باید مبارزات خود را از داخل قایق به صورت پرتاب کردن نیزه انجام دهید. این اثر مثل بازی Little Nightmares ۲ شامل کاراکتر همراه است و حتی شما می‌توانید برخلاف Little Nightmares ۲ به صورت Co-Op آنلاین، دو نفره این بازی را تجربه کنید. جدا از قابلیت آنلاین بازی کردن، چیزی که باعث می شود یک گیم پلی لذت بخش‌تر شود، طراحی مراحل یک بازی است. در این مورد نیز Tarsier Studios به غیر از مرحله ۴ بازی توانسته است با طراحی درست هر مرحله و تنوع زیاد آن نسبت به دیگری، بازی‌ای با ارزش تکرار بالا را به طرفداران خود ارائه دهد. ارزش تکرار بالای این بازی به پیدا کردن آیتم‌های مخفی، باز کردن یک پایان مخفی و جمع آوری پوسترهای کانسپت آرت بازی است. در واقع بازی نسبت به حجم محتوای خود، توانسته است در هر بخشی از محیط یک رازی پنهان کند و پیدا کردن و کشف این موارد بسیار تجربه شما را از بازی بیش‌تر و لذت‌بخش‌تر نیز می‌کند. یکی دیگر از جذابیت‌های گیم پلی بازی Reanimal، طراحی باس فایت‌ها و محیط هر کدام از آن‌ها است. تیم سازنده توانسته است به شکل پر جزئیاتی، خشونت را به گیم پلی ترسناک بازی اضافه کند و این مورد در مقابله با باس فایت‌ها نیز تشدید می‌شود. می‌توان گفت Reanimal خشن‌ترین و بزرگترین اثر Tarsier Studios است و قبل از عرضه شدن بازی، بیش‌تر طرفداران استودیو نگران این خشونت زیاد از حد بودند؛ برای اینکه تصور می‌کردند این موضوع مانع خلق صحنه‌های ترسناک با کیفیت بالا می‌شود. اما جای نگرانی نیست چون بازی مرز بین ترکیب کردن خشونت و ترس را به خوبی رعایت کرده است. اگر بخواهیم تنها یک ایراد جزئی از گیم پلی بازی بگیریم، باید به سلاح‌ها در بازی اشاره کنیم. مهم‌ترین سلاح بازیکن‌ها در این بازی، سلاح‌های سرد هستند اما در یک قسمت کوتاهی از اواخر بازی، بازیکن می‌تواند کمی با سلاح گرم نیز بازی کند؛ اما این زمان به قدری کوتاه است که آرزو می‌کنید ای کاش این قسمت کمی طولانی‌تر بود و ما بیش‌تر با تفنگ‌ها بازی را تجربه می‌کردیم.

اما تا اینجای کار به نکته منفی خاصی اشاره‌ای نشده است؛ ولی مهم‌ترین نکته منفی که آن را از یک اثر کم نقص کمی دور می‌کند، بخش حل پازل و طراحی کلی پازل‌های بازی  Reanimal است. پازل‌ها بدترین بخش از تجربه چندین ساعته شما است؛ انگار طراحان پازل از عمد چالشی را برای گیر کردن و کمی فکر کردن برای حل پازل را قرار نداده‌اند. پازل‌ها تا حدی خلاقانه هستند اما به هیچ عنوان چالشی برای شما در نظر ندارند. وقتی صحبت از سبک ماجراجویی می‌شود، باید به کیفیت طراحی پازل‌‌های آن توجه بسیاری کرد. حتی یک بار هم برای حل کردن پازل‌های بازی گیر نمی‌کنید. به طور کلی پازل‌ها ظاهر خوش ساختی دارند، اما به شدت در چالش آن‌ها ساده سازی صورت گرفته است؛ انگار Tarsier Studios بازی را طوری ساخته که هر کسی بتواند آن را راحت تجربه کند.

مگر امکان دارد راجع به اثر جدید Tarsier Studios نقدی کنیم، اما به طراحی فوق العاده صدا و موسیقی بازی نپردازیم. بازی Reanimal در خلق یک موسیقی ترسناک و استرس زا استادانه عمل کرده است. تنها کافی است این بازی را با یک هدست بر سر تجربه کنید تا موسیقی بازی شما را در خفقان، استرس و هیجان غرق کند. این موضوع را با فضاسازی بی‌نظیر بازی ترکیب کنید تا متوجه شوید که یک اثر ترسناک ماجراجویی چقدر می تواند همزمان به یک اثر وحشت خالص تبدیل شود. سبک موسیقی بازی Reanimal بیش‌تر تِم الکترونیک را در خود دارد و هنر نوازنده در این قسمت، خلق یک موسیقی سنگین و ترسناک از دل این سبک است. در بیش‌تر محیط‌ها حتی موسیقی بازی وزن سنگین‌تر فضاسازی را به دوش می‌کشد. از موسیقی بازی دقیق‌تر، طراحی صدای محیط بازی است. از حرکت بر روی چوب‌های فرسوده تا عبور کردن از جنازه‌ها در بین گل و لای، صدای وحشتناک باس فایت‌‌ها، طراحی گوش نواز انفجارهای محیطی و صدای شلیک سلاح‌ها همه و همه دست به دست هم باعث می‌شوند تا بازیکن بیش‌تر از قبل داخل فضای بازی غرق شود. در نهایت کمی به گرافیک فنی و هنری بازی اشاره می‌کنیم. بازی Reanimal با موتور آنریل انجین ۵ ساخته شده است و می‌توان گفت که این بازی یکی از بهترین و روان‌ترین بازی‌هایی است که با این موتور ساخته شده است. نور پردازی بازی در حالت Quality و ۳۰ فریم کنسول Playstation 5 بازی را زیبا‌تر کرده است. حتی این مورد در حالت Performance و ۶۰ فریم، وضوح قابل قبولی دارد. در مورد کیفیت بافت هم می‌توان گفت در هر دو حالت بازی بسیار چشم نواز است. اما در بخش Antilising بازی روی حالت Performance کاملا تفاوت‌اش را با حالت گرافیکی مشخص می‌کند. لبه‌های آبجکت‌ها از فاصله دورتر، در یک راستا قرار ندارند و چین چین می‌شوند. هرچند این موضوع به تجربه بصری شما لطمه‌ای وارد نمی‌کند. این موضوع در گرافیک هنری کاملا برعکس هست و ما شاهد یک بازی بسیار خوشگل هستیم. از همان ساعات ابتدایی در جنگل متروکه بگیر تا میدان جنگ تو بخش پایانی بازی، همه و همه به زیبایی طراحی و کشیده شده اند. تِم رنگی تصویر بازی با توجه به سبک ترسناک آن، به صورت رنگ‌های سرد است و به ندرت بازیکن می‌تواند رنگ گرمی در تصویر مشاهده کند. این موضوع اما باعث نمی‌شود حتی برای لحظه‌ای کوتاه چشم بازیکن به دلیل وجود رنگ‌های سرد در محیط بازی، اذیت شود. طراحی ظاهر هر کاراکتر هم به زیبایی هرچه تمام‌تر است و باس فایت‌ها و دشمنان هم در چندش‌ترین حالت ممکن شما را هنگام تعقیب و گریز اذیت می‌کنند.

تجربه Reanimal نشان می‌دهد که Tarsier Studios به عنوان سازنده دو نسخه ابتدایی Little Nightmares، اینبار توانسته تا با پیشرفت فرمول موفق خود به یک نتیجه به مراتب بهتر نسبت به گذشته برسد. بازی Reanimal یک اثر متفاوت در سبک ترسناک است و اگر کمی مخاطب را با چالش بیشتر روبرو می‌کرد، می‌توانست به عنوان یکی از بهترین بازی‌های مدرن این ژانر معرفی شود. اگرچه Reanimal بدون ضعف نیست، ولی کفه ترازوی نکات مثبت آن سنگینی می‌کند. این اثر یکی از بهترین بازی‌های ترسناک مستقل امسال است که با خلق سکانس‌های اکشن فوق العاده، خود را تبدیل به یک اثر به یاد ماندنی می‌کند. در نهایت اگر طرفدار بازی‌های Tarsier Studios هستید یا از بازی‌های ترسناک ماجراجویی لذت می‌برید، بدون شک Reanimal را تجربه کنید.