بررسی بازی Big Walk

بعضی بازی‌ها از همان دقایق ابتدایی تلاش می‌کنند تا با یک مکانیک عجیب، داستانی پرزرق‌وبرق یا جهانی عظیم بازیکنان را تحت تاثیر قرار دهند. Big Walk اما تقریبا هیچ‌کدام از این کارها را نمی‌کند. ساخته جدید استودیوی House House، استودیویی که بیشتر با Untitled Goose Game می‌شناسیمش، در ظاهر درباره چند موجود عجیب است که در یک جزیره بزرگ راه می‌روند، با یکدیگر حرف می‌زنند و گاهی سراغ حل معما می‌روند. ایده‌ای که شاید روی کاغذ حتی برای یک بازی چند ساعته هم بیش از حد ساده به نظر برسد، اما Big Walk خیلی زود ثابت می‌کند که پشت این ظاهر ساده، یکی از هوشمندانه‌ترین تجربه‌های چند نفره چند سال اخیر قرار گرفته است.

Big Walk اساساً یک بازی Co-op محسوب می‌شود و تقریبا تمام اجزاش حول یک مفهوم ساده طراحی شده‌اند: ارتباط با بقیه بازیکنان. خبری از مبارزه، سیستم لوت، ارتقای شخصیت یا حتی بسیاری از ساختارهایی که از یک بازی ماجراجویی انتظار داریم نیست. شما وارد یک جزیره بزرگ می‌شوید و همراه دوستانتان شروع به گشت‌وگذار می‌کنید. در این مسیر با ساختمان‌ها، مسیرهای مخفی، ابزارهای عجیب و البته معماهای مختلفی روبرو می‌شوید که برای حل کردنشان باید واقعا با یکدیگر همکاری کنید.

همین «واقعا» شاید مهم‌ترین تفاوت Big Walk با بقیه از بازی‌های هم سبک خودش باشد. در خیلی از بازی‌ها، Co-op عملاً به این معنی است که دو یا چند بازیکن همزمان یک کار مشابه را انجام می‌دهند؛ اما اینجا همکاری بخشی از طراحی اصلی گیم‌پلی است. ممکن است مثلا من اطلاعاتی داشته باشم که دوستم قادر به دیدن آن نباشد، یا یکی از ما مجبور شود کاری انجام دهد و نفر دیگر از فاصله‌ای دور او را راهنمایی کند. گاهی هم بازی یکی از اصلی‌ترین ابزارهای ارتباطی شما را محدود می‌کند و مجبور می‌شوید روش دیگری برای انتقال اطلاعات پیدا کنید.

سیستم Proximity Voice Chat در همین نقطه تبدیل به یکی از بهترین مکانیک‌های Big Walk می‌شود. صدای دوستان‌تان با فاصله گرفتن آرام‌آرام ضعیف می‌شود، پشت دیوارها حالت خفه پیدا می‌کند و حتی شرایط محیط هم روی نحوه شنیدن آن تاثیر دارد. در نتیجه گم کردن یکی از اعضای گروه چیزی بیشتر از یک اتفاق خنده‌دار است. ناگهان باید دنبال راهی بگردید تا دوباره یکدیگر را پیدا کنید. ابزارهایی مثل Walkie-Talkie، دوربین دوچشمی، مگافون، Laser Pointer و منورها هم دقیقا برای همین شرایط طراحی شده‌اند و برخلاف بسیاری از بازی‌ها، صرفا آیتم‌های تزئینی نیستند.

حتی دست‌های شخصیت‌ها هم بخشی از این سیستم ارتباطی هستند. می‌توانید اشاره کنید، دست تکان دهید یا با حرکات عجیب سعی کنید منظورتان را به دیگران بفهمانید. نکته جالب اینجاست که Big Walk گاهی عمدا شرایطی ایجاد می‌کند که صحبت کردن جواب نمی‌دهد و همین زبان اشاره ابتدایی ناگهان اهمیت پیدا می‌کند. بعد از چند ساعت بازی حتی متوجه می‌شوید که گروه شما به شکل ناخودآگاه زبان مخصوص خودش را ساخته است! یک حرکت ساده یا اشاره می‌تواند مفهومی داشته باشد که چند ساعت قبل اصلا وجود نداشت.

معماها هم به خوبی از همین ایده استفاده می‌کنند. Big Walk تعداد بی‌نهایتی مکانیک مختلف ندارد، اما همان ایده‌های اصلی را مرتب در شرایط جدید قرار می‌دهد. ممکن است یک بار بازیکنی بدون دیدن مسیر توسط دیگران هدایت شود و چند ساعت بعد همان ایده با قوانین و محدودیت‌های جدید برگردد. بازی معمولاً جواب را مستقیم جلوی شما نمی‌گذارد و بخش زیادی از جذابیت حل معما دقیقاً از بحث کردن با دوستان، ارائه راه‌ حل‌های اشتباه و در نهایت رسیدن به آن لحظه‌ای می‌آید که همه ناگهان متوجه می‌شوند باید چه کار کنند.

البته Big Walk فقط مجموعه‌ای از پازل‌های وصل به همدیگر نیست و خوشبختانه House House اهمیت لحظات بین معماها را هم فهمیده است. بخش قابل توجهی از زمان شما صرف قدم زدن در جزیره، پیدا کردن مسیر، بازی کردن با ابزارها یا حتی اذیت کردن دوستانتان می‌شود. ممکن است برای چند دقیقه هیچ هدف مشخصی را دنبال نکنید و صرفاً کنار ساحل بایستید یا از یک ارتفاع منظره را نگاه کنید. عجیب اینکه همین لحظات به ظاهر بی‌اهمیت گاهی بیشتر از حل معماها در ذهن باقی می‌مانند.

طراحی هنری Big Walk هم نقش مهمی در این موضوع دارد. محیط‌های بازی با وجود ظاهر نسبتاً مینیمال، فوق‌العاده چشم‌نواز هستند. طبیعت سرسبز، صخره‌ها، سواحل، نورپردازی و ساختمان‌های عجیب وسط طبیعت هویت بصری خاصی به جزیره داده‌اند. بازی دنبال واقع‌گرایی نیست و شخصیت‌های عجیب با دست‌وپاهای باریک‌شان هم کاملا با این دنیا هماهنگ هستند. به‌خصوص تغییر نور محیط و منظره جزیره هنگام غروب می‌تواند بعضی قاب‌های واقعاً زیبا ایجاد کند.

طراحی صدای بازی هم شاید حتی از گرافیک مهم‌تر باشد؛ وقتی مکانیک اصلی بازی تا این اندازه به شنیدن دیگران وابسته است، صدا نمی‌تواند صرفا نقش مکمل داشته باشد. جهت صدا، فاصله، انعکاس آن در محیط و صدای طبیعت همگی باعث می‌شوند فضای جزیره باورپذیرتر شود. استفاده از بیسیم و شنیدن صدای خراب و دور دوست‌تان از آن طرف جزیره هم یکی از همان جزئیات کوچکی است که هویت Big Walk را شکل می‌دهد.

اما بزرگ‌ترین ایراد بازی برای من به تصمیم House House درباره نحوه تجربه Co-op برمی‌گردد. Big Walk هیچ تجربه لوکال کوآپ یا حالت آفلاینی ندارد. حتی اگر دو نفر در یک خانه بخواهند بازی را تجربه کنند، باید روی دستگاه‌های جداگانه و از طریق بخش آنلاین وارد بازی شوند. می‌توان درک کرد که چرا سازندگان با توجه به سیستم Proximity Chat و ساختار ارتباطی بازی چنین تصمیمی گرفته‌اند، اما برای اثری که تمام هویتش درباره کنار هم بودن و همکاری با دوستان است، نبود حالت چند نفره آفلاین واقعاً در ذوق می‌زند.

از طرف دیگر Big Walk شدیداً به افرادی که همراهشان بازی می‌کنید وابسته است. این الزاماً ضعف طراحی محسوب نمی‌شود، اما باید قبل از خرید بازی بدانید با چه اثری طرف هستید. اگر با گروهی وارد بازی شوید که دوست دارند همه‌چیز را سریع تمام کنند یا برای حل معماها مستقیماً سراغ راهنما بروند، احتمالاً بخش بزرگی از جذابیت بازی از بین می‌رود. حتی استفاده از دیسکورد به جای سیستم وویس چت خود بازی هم می‌تواند بعضی از بهترین ایده‌های آن را عملاً بی‌اثر کند.

Big Walk در نهایت از آن بازی‌هایی است که توضیح دادن جذابیتش سخت‌تر از تجربه کردن آن است. اگر صرفاً مکانیک‌هایش را روی کاغذ فهرست کنیم، با یک بازی درباره راه رفتن، صحبت کردن و حل تعدادی معمای گروهی طرف هستیم. اما House House همین عناصر ساده را به شکلی کنار هم قرار داده که همکاری دیگر فقط یکی از ویژگی‌های بازی نیست؛ خود بازی است.

مهم‌ترین دستاورد Big Walk این است که بهترین لحظاتش الزاماً از قبل طراحی نشده‌اند. گم شدن یکی از دوستان، تلاش ناموفق برای توضیح یک مسیر، سوتفاهمی که همه‌چیز را خراب می‌کند یا چند دقیقه وقت تلف کردن با یک ابزار مسخره، می‌تواند به اندازه پیچیده‌ترین معمای بازی سرگرم‌کننده باشد. Big Walk شاید برای گیمرهایی که دنبال یک تجربه تک‌ نفره یا ساختار سنتی‌تر است حرف زیادی برای گفتن نداشته باشد، اما اگر چند دوست پایه برای همراهی داشته باشید، با یکی از خلاقانه‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین تجربه‌های Co-op این سال‌ها و البته یکی از بهترین بازی‌های امسال روبرو خواهید شد.