تحول بزرگ Starfield با ماد جدید
تجربه اکتشاف فضایی در Starfield با این ماد متحول می‌شود
مادسازها بالاخره دست به کار شدند؛ فرود یکپارچه روی سیارات به Starfield اضافه شد
ایده ترکیب روایت‌پردازی محیطی غنی بازی‌های بتسدا با زیبایی‌شناسی علمی‌تخیلی موسوم به NASA-punk و گسترش سیستم ساخت‌وساز و توسعه سکونتگاه‌های Fallout 4 تا رسیدن به شکل نهایی و طبیعی آن در پهنه بی‌کران کیهان، ایده‌ای برنده به نظر می‌رسید. با این حال، هر تریلر جدید بازی حسی ناخوشایند به مخاطبان منتقل می‌کرد. انیمیشن‌های خشک و غیرطبیعی و سیستم تیراندازی‌ای که شاید ۱۰ سال پیش قابل قبول بود، همچنان در بازی حضور داشتند و تا زمان انتشار نیز تغییر چندانی نکردند. با عرضه بازی، نقاط ضعف آن بیش از پیش نمایان شدند؛ مشکلات فنی و ناهماهنگی‌هایی که پیش‌تر بخشی از جذابیت آثار بتسدا محسوب می‌شدند، دیگر تازگی سابق را نداشتند و جای خود را به مکان‌های تکراری و کپی‌شده و صدها سیاره خالی از محتوا دادند که تنها وقت بازیکنان را تلف می‌کردند.
در مقایسه با بازی No Man’s Sky، عملکرد Starfield به‌شدت ناامیدکننده بود. ناتوانی در فرود یکپارچه روی سطح سیارات و محدود شدن بازیکنان به مناطق خالی و از پیش تعیین‌شده‌ای که با صفحات بارگذاری از یکدیگر جدا شده بودند، باعث می‌شد این بازی بیشتر شبیه یک ماد جاه‌طلبانه برای Skyrim به نظر برسد تا یک اثر پرچم‌دار از بتسدا که قرار بود استانداردهای جدیدی را در صنعت بازی‌سازی تعریف کند. در آن زمان، این باور قدیمی وجود داشت که مادسازها بالاخره مشکلات بازی را برطرف خواهند کرد یا دست‌کم با تولید محتوای جدید، آن را زنده نگه می‌دارند. با این حال، صحنه مادسازی Starfield پس از انتشار ماد گسترده مبتنی بر دنیای Star Wars به اوج خود رسید و پس از آن، به‌تدریج از تب‌وتاب افتاد. خوشبختانه، تعدادی از بازیکنان همچنان به این بازی وفادار مانده‌اند و یکی از آن‌ها حتی موفق شده است مشکلی را برطرف کند که جامعه بازیکنان از زمان عرضه، همواره خواهان حل آن بوده‌اند: امکان فرود یکپارچه روی سیارات.
فردریک وسبرگ (Frederik Wessberg) که با نام کاربری Frederik Wessberg Is A Nerd فعالیت می‌کند، در ویدیویی که در یوتیوب منتشر کرده است، درباره این پروژه توضیح داد:
«حدود شش ماه است که روی این پروژه کار می‌کنم و بالاخره به مرحله‌ای رسیده‌ام که نتایج آن کم‌کم شکل می‌گیرند و به‌اندازه کافی آماده شده‌اند تا بتوانم آن‌ها را به شما نشان بدهم!»
او در ادامه توضیح داد که ماد جدیدش با نام Seamless Landings امکان فرود یکپارچه روی سیارات و قمرها را بدون نمایش هیچ صفحه بارگذاری‌ای به Starfield اضافه می‌کند. بازیکنان می‌توانند تمام فرایند فرود را به‌صورت خودکار انجام دهند، از صندلی کابین خلبان خارج شوند و در اطراف سفینه خود قدم بزنند یا هنگام حرکت سفینه از مدار سیاره به سمت سطح آن، از تماشای مناظر لذت ببرند. همچنین، امکان کنترل دستی سفینه نیز وجود دارد. بازیکنان می‌توانند در مدار پایین سیاره پرواز کنند و از مناظر اطراف لذت ببرند یا بدون هیچ وقفه‌ای، سفینه خود را به سمت سطح سیاره هدایت کنند و فرود بیایند.
این ماد حتی امکان فرود روی سطح آب را نیز فراهم می‌کند. وسبرگ در این باره توضیح داد که اگر بازیکنان همواره کنجکاو بوده‌اند بدانند انتخاب یک نقطه در میان اقیانوس برای فرود در نسخه اصلی Starfield چگونه به نظر می‌رسد، اکنون می‌توانند این تجربه را شخصاً مشاهده کنند.
قابلیت‌های این ماد نیز بسیار فراتر از حذف یک صفحه بارگذاری ساده است. Seamless Landings از لایه‌های سه‌بعدی ابرهای حجمی بهره می‌برد که بر اساس داده‌های اقلیمی و سامانه‌های آب‌وهوایی طراحی شده‌اند. شفق‌های قطبی، طوفان‌های تندری، تابش نور درخشان جو، پراکندگی نور در اتمسفر، چراغ‌های درخشان شهرها، جلوه‌های حرارتی سپر محافظ هنگام ورود مجدد به جو و نقشه‌های سطحی سیارات، از دیگر ویژگی‌های این ماد هستند.
در نتیجه، بازیکنان با تجربه‌ای کاملاً یکپارچه روبه‌رو خواهند شد که دیگر به انیمیشن‌های از پیش تعیین‌شده و محدودیت‌های معمول فرود وابسته نیست. این تغییر می‌تواند یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های ساختاری Starfield را برطرف کند و تجربه اکتشاف فضایی در بازی را به شکل قابل‌توجهی بهبود ببخشد.
وسبرگ در ادامه درباره دشواری‌های توسعه این پروژه گفت:
«در ابتدا فکر می‌کردم این کار یک پروژه کوچک و سرگرم‌کننده خواهد بود، اما خیلی زود متوجه شدم که چقدر اشتباه می‌کردم. دلیلش این است که در نسخه اصلی Starfield، رندر سیارات از فضا بسیار محدود است. یک سیاره صرفاً بافتی تصویری است که شاید یک لایه ابر متحرک و احتمالاً یک لایه اتمسفری نیز داشته باشد. اگر بازیکن به سیاره نزدیک‌تر از محدوده‌ای شود که بازی اجازه می‌دهد، در واقع به سمت یک بافت مسطح پرواز خواهد کرد و در نهایت، جلوه‌های مربوط به رندر اتمسفر نیز از بین می‌روند.
بنابراین، برای ساخت یک سیستم فرود واقعاً یکپارچه، مجبور شدم سیستم رندر سیارات در فضای بازی Starfield را به‌طور کامل و بر پایه مدل‌سازی سه‌بعدی از نو پیاده‌سازی کنم؛ به شکلی که سیارات در هر ارتفاعی، جزئیات دقیق و وضوح بالایی داشته باشند.
خوشبختانه، Starfield از نظر فیزیکی به شکل شگفت‌انگیزی دقیق است و از بسیاری جهات، واقعاً مانند یک شبیه‌ساز فضایی عمل می‌کند. این بازی صرفاً چنین ویژگی‌هایی را مستقیماً به بازیکن نشان نمی‌دهد، اما من توانستم از همین دقت فیزیکی در طراحی این سیستم جدید استفاده کنم.»
با توجه به گستردگی تغییرات ایجادشده، ماد Seamless Landings می‌تواند نمونه دیگری از توانایی مادسازها در تحقق ایده‌هایی باشد که در نسخه اصلی بازی به دلایل فنی یا محدودیت‌های طراحی پیاده‌سازی نشده‌اند. این پروژه نه‌تنها شیوه فرود روی سیارات را تغییر می‌دهد، بلکه با بازسازی سیستم رندر سیارات و افزودن جلوه‌های بصری پیشرفته، تلاش می‌کند تجربه اکتشاف فضایی در Starfield را به تصویری که بسیاری از بازیکنان از ابتدا انتظار داشتند، نزدیک‌تر کند.
