نقد و بررسی Uncharted: The Lost Legacy

Uncharted: The Lost Legacy نقد و بررسی Uncharted: The Lost Legacy

علی مطوری

«Naughty Dog» بعد از موفقیت چشمگیر DLC بخش داستانی «The Last of Us» وعده تولید چنین محتوایی برای «Uncharted 4» را به طرفداران بازی داد. اما این DLC در طول فرایند تولید خود، کم‌کم شبیه به یک بازی کاملا جدا شد و سازندگان هم تصمیم گرفتند آن را به شکل یک بازی کامل عرضه کنند و نتیجه کار چیزی نیست جز The Lost Legacy.

حالا که ماجراجویی‌های «Nathan Drake» به پایان رسیده است، داستان نسخه جدید نیاز به شخصیت‌های تازه‌ای دارد و ناتی داگ که این مسئله را بهتر از هر کسی می‌داند، تصمیم به بازگرداندن دونفر از کرکترهای سیاه ‌و سفید نسخه‌های قبلی می‌گیرد. «Chloe» اولین عضو گروه، شخصیت اصلی است، او به خاطر حضورش در نسخه‌های دوم و سوم، محبوبیت زیادی در بین طرفداران بازی دارد. پدر و مادر Chloe هندی و استرالیایی بوده و همان‌طور که احتمالا می‌دانید شخصیتی بسیار شوخ و بی پروا دارد. از سوی دیگر «Nadine Ross» دومین عضو این گروه، دارای شخصیتی دقیقا در نقطه مقابل Chloe است. داشتن پس‌زمینه‌ی نظامی، دلیل اصلی جدی بودن اخلاق و رفتار او در مقابل دیگران بوده و احتیاط زیاد، در برقراری ارتباط با بقیه نیز از همین موضوع نشات می‌گیرد. همه‌ی ما «Nadine» را به عنوان یک شخصیت منفی در نسخه چهارم به یاد داریم اما او در نسخه جدید، نگرشی تازه پیدا کرده و از ارتش شبه نظامی خود یعنی «Shoreline» فاصله زیادی گرفته است. Chloe و Nadine قصد دارند در هنگام اتفاق افتادن جنگ داخلی کشور هندوستان، گنج گمشده‌ای به نام «عاج گانش» را پیدا کنند و باید در طول این مسیر با یاغی‌گری به نام «Asav» و مردان او مقابله نمایند.

Uncharted: The Lost Legacy
همه‌چیز راجع به این دو شخصیت و طرز تعامل آنها با یکدیگر به طور غیرمنتظره‌ای سرگرم‌کننده و جذاب است. Chloe در سخت‌ترین شرایط هم دست از شوخی کردن برنمی‌دارد و Nadine در بامزه‌ترین موقعیت ها، چهره جدی خود را حفظ می‌کند. چه وقتی که این دو کنار هم راه می‌روند، چه موقعی که با هم سوار جیپ هستند و چه حتی زمانی که از کوهستان‌های بزرگ آویزان‌اند، این دو دائما در حال صحبت کردن و آشنا شدن با یکدیگرند. داشتن چنین شخصیت‌های قوی و دوست‌داشتنی، باعث می‌شود که بازیکنان به هیچ‌وجه جای خالی Nathan Drake را حس نکنند که شاید از بزرگترین چالش‌های آینده سری Uncharted محسوب می‌شد.

طراحی مراحل در The Lost Legacy نسبت به نسخه چهارم دارای عمق بیشتری می‌باشد. همچنین بزرگتر شدن محیط‌های بازی و اضافه شدن اسلحه‌ی خفه‌کن دار، سبب جذابیت بیشتر قسمت مخفی‌کاری این نسخه شده است. البته راه انجام دادن مراحل به‌صورت اکشن همچنان باز بوده، اما طبیعتا هزینه بیشتری برای شما خواهد داشت. مبارزات تن‌به‌تن نیز به این نسخه بازگشته‌اند و این بار با همراهی یار جدید شما Nadine دیدنی‌تر هم شده‌اند. این همکاری‌ها به صورت خودکار و با نزدیک شدن دو کرکتر به هم، صورت می‌گیرد و باعث ایجاد صحنه‌های بسیار نفس‌گیری در بازی می‌شود. اما نکته‌ای که سازندگان در رابطه با طراحی مراحل مانور زیادی روی آن می‌دادند، «Open-World» بودن مرحله‌ی اصلی بازی است. این بخش از بازی که در گهات غربی هندوستان دنبال می‌شود شباهت زیادی به مرحله ماداگاسکار نسخه‌چهارم دارد اما این‌بار با محیط‌هایی زیبا و بزرگتر و همچنین ماموریت‌های گسترده‌تر. ناتی داگ بر خلاف سنت دیرینه خود سعی کرده با بزرگتر کردن محیط‌های بازی و افزودن ماموریت های جانبی، تجربه‌ای شبیه به بازی‌های Open-World امروزی ارائه دهد که در انجام این کار تا حدودی موفق بوده است. اما این نکته را باید در نظر داشت که نباید انتظار تجربه‌ای به عمق بازی‌های مثل «The Witcher» و «Far Cry» را از این عنوان داشته باشید، زیرا اولا فضاهایی که ناتی داگ وعده داده بود آنقدرها هم بزرگ نیستند و ثانیا ماموریت‌های جانبی بازی نیز به هیچ‌وجه به اندازه چنین عناوینی نمی‌رسند و در واقع Open-World بودن فقط بخش کوتاهی از The Lost Legacy را تشکیل می‌دهد.

Uncharted: The Lost Legacy

پازل‌های این نسخه در عین سخت بودن بسیار زیرکانه به نظر می‌رسند و مطمئنا بعد از حل کردن آن‌ها، باعث احساس غرور در شما می‌شوند. جالب است بدانید The Lost Legacy حتی از نسخه اول Uncharted کوتاه‌تر می‌باشد اما ناتی از وجود این مسئله به بهترین شکل برای خود و طرفداران بازی استفاده کرده، به طوری که سرعت بازی در ترکیب کردن پازل‌ها، تیراندازی و اکتشاف‌ها به طرز شگفت‌انگیزی دارای تعادل مناسبی بوده و شما را از هیچ کدام از این قسمت‌ها، خسته نمی‌کند. هنر استدیو ناتی داگ وقتی بیشتر خودش را نشان می‌دهد که با استفاده از همان مکانیک‌های گیم‌پلی نسخه‌چهارم، موفق به تجربه‌ای تازه‌ای شده اند که از نسخه قبلی پخته‌تر به نظر می‌رسد.

در طول انجام بازی، مخصوصا اگر آن را روی «PS4 Pro» تجربه کنید، مطمئنا بارها پیش خودتان گرافیک باورنکردنی بازی را تحسین می‌کنید و این چیزی است که ما همیشه از ناتی داگ انتظار داشته‌ایم. داشتن بهترین گرافیک کنسولی چه از لحاظ تکنیکی و چه از نظر هنری همواره یکی از نکات بارز سری Uncharted بوده است و این چیزی نیست که ما بخواهیم زیاد از حد در مورد آن صحبت کنیم. خوشبخانه در عصری از بازی‌های ویدویی به سر می‌بریم که بازیگری، یکی از فاکتور های مهم یک بازی خوب می‌باشد و عنوان The Lost Legacy یکی از نمونه‌های بارز این مسئله است. دو بازیگر اصلی این بازی یعنی «Claudia Black» و «Laura Bailey» کار تحسین‌برانگیزی در موشن‌کپچر و صداپیشگی دو شخصیت اصلی انجام داده‌اند. همچنین لهجه بریتانایی Nadine و استرالیایی Chloe در کنار هم ترکیبی دوست داشتنی در بیان جملات ایجاد کرده‌اند که تمام این خوش‌ذوقی را باید به پای کار خوب این دو هنرمند گذاشت.

Uncharted: The Lost Legacy

تمام صحبت های انجام شده در این بررسی را می‌توان به این جمله منتهی کرد که آینده سری Uncharted روشن‌تر از همیشه هست. زیرا طرفدران بازی از شخصیت‌های جدید به شدت استقبال کرده‌اند و حالا برای اولین بار مشتاق بازگشت این سری بدون Nathan Drake هستند. The Lost Legacy را می‌توان به گلچینی از بهترین لحظه‌های سری Uncharted تشبیه کرد که وجود آن مایه شعف طرفداران است. اگر تعداد ساعات کم گیم‌پلی این نسخه، شما را در خرید بازی دو دل کرده است، باید بگویم مطمئنا این بازی ارزش ۴۰ دلار شما را خواهد دشت؛ مخصوصا اینکه مولتی‌پلیر نسخه‌چهارم هم در آن گنجانده شده است.

نقد شده بر رویPS4

نقاط قوت

  • گرافیگ و جزئیات باورنکردنی محیط بازی
  • پازل‌های هوشمندانه
  • شخصیت‌های دوست‌داشتنی و رابطه‌ی آنها با هم
  • داستانی درگیرکننده و در عین حال ساده
  • اضافه شدن مراحل غیرخطی به بازی
9

فوق العاده

داستان یکی از عوامل جدایی ناپذیر یک بازی کامپیوتری است. داستان گاها می تواند به تنهایی موفقیت یک عنوان را تضمین کند. می تواند بازیکن را تا پایان به پای خود بنشاند و بعد از پایان حتی آن بازی را در خاطره ها جای دهد. عناوینی که این مدال را دریافت می کنند، داستانی بسیار قدرتمند، زیبا و منحصربفرد دارند و از تاثیر آن در روند بازی نمی توان چشم پوشی کرد.
نمی توان تاثیر گرافیک زیبا یا زمخت را در چشمان یک بازیکن نادیده گرفت. این عامل می تواند بازیکن را ساعت ها به دیدن یک منظره یا جزئیات بنشاند، یا می تواند به قدری زشت و کریه و پر ایراد باشد که او را از تجربه یک عنوان خاص پشیمان کند. این مدال ترکیبی از گرافیک هنری و تکنیکی است. عنوانی لیاقت کسب این مدال را دارد که در هر دو مورد به زیبایی عمل کرده و جای سوالی باقی نگذارد.
میانگین امتیاز کاربران
9.5
23 رای
امتیاز
ثبت
امتیاز شما
0

نقدهای بیشتر

منتخبی از دیگر نقدهای تحریریه

نظرات

  1. ebi71

    مثل زومجی بررسی ویدئوی هم بزارید

نظر دهید