بالاخره بعد از یک انتظار 7-8 ماهه پروژه ی گرانقیمت سگا به دست ما رسید ، پروژه ای که طبق اعلام سگا 21 میلیون دلار خرج آن شد و در ژاپن با استقبال فراوانی روبرو شد به طوری که تا 3-4 ماه دیگر (7 دسامبر همین سال) نسخه ی دوم بازی در ژاپن عرضه خواهد شد . نا گفته نماند که بازی در ژاپن با نام "مانند یک اژدها" شناخته می شود . از طرفی شنیده ها هاکی بر آن است که فیلمی نیز بر اساس این بازی به کاگردانی تاکاشی مایک ساخته می شود که به دلیل سناریوی کاملا سینمایی بازی باید انتظار فیلمی با داستانی تاثیرگذار داشته باشیم . نویسنده ی داستان بازی هم Hase Seishu یکی از نویسندگان قدر ژاپن است که تا بحال دو کتاب از کتاب های او تبدیل به فیلم شده اند ، ناگفته نماند که اکثر کتاب های ایشان در رابطه با یاکوزا و رسم و رسومات این گروه است . تمام تفاسیر بالا ثابت می کند با بازی ای روبرو هستیم که در درجه ی اول روی کیفیت روایت داستان آن پافشاری شده است (دقیقا همان کاری که سگا با Shenmue ها کرد) . بازی در قسمت موزیک نسبت به بقیه ی قسمت ها تا حدودی کم می آورد همچنین در بخش گیم پلی نیز کاملا ارضا کننده نیست اما در دو بخش صدا گزاری و گرافیک هم تا حدودی همسان بخش داستان است اما هیچ چیزی در بازی به پای داستان آن نمی رسد به جرات می توانیم بگوییم که بعد از بازی Indigo Prophecy: Fahrenheit دیگر با چنین داستانی روبرو نشدیم اما فرقی که روایت داستان این بازی با فارنهایت دارد این است که هیجان بازی قدم به قدم به اوج می رسد در حالی که در فارنهایت هیجان به طور لحظه ای به گیمر منتقل می شد . بازی تا حدود زیادی خیلی از اسرار یاکوزا را برای مردم عادی فاش می کند چیزی که تا بحال دیده نشده بود ، شما به واسطه ی این بازی می توانید تمام اسرار این مافیای بزرگ را پیدا کنید و منش افراد این گروه را در یابید.

داستان بازی در مورد فردی به نام Kiryu Kazuma معروف به اژدهای دوجیماست که بدلیل گردن گرفتن جرم قتلی که توسط یکی از دوستانش انجام شده بود ده سال به زندان می افتد ولی بعد که او آزاد می شود همه چیز از هم پاشیده است نه از گروه او خبری است نه محیط شهر آنطوریست که او قبلا دیده بود از طرفی دوست او Akira Nishiki دیگر آن دوست خوب نیست و از همه بدتر اینکه دوست دختر او هم ناپدید شده است . هدف اصلی او در بازی پیدا کردن دوست دخترش و پیدا کردن موقعیت قبلیش در گروه و حتی بدست گرفتن تشکیلات گروه های یاکوزایی. این وسط ماجراهایی مثل یک 10 بیلیون ین گم شده هم وسط می آید که هر لحظه داستان را جذاب تر می کند . داستان طولانی و گیراست ، شما خیلی دوست دارید که ببینید ادامه ی ماجرا به کجا می رسد ولی بعضی اتفاق ها تا حدودی داستان را از نفس می اندازد اما جذابیت های خاصی که در گوشه گوشه ی داستان وجود دارد جذابیت کاذبی به وجود می آورد و شما را هر چه بیشتر علاقمند می کند که در بازی پیش بروید تا انتهای داستان را ببینید و خوشبختانه داستان اصلا به قول معروف آبکی تمام نمی شود و شما را کاملا از بازی راضی نگه می دارد و البته شما را چشم به راه نسخه ی دیگر بازی نگه می دارد . جذابیت های خط داستانی بازی باعث شده که شخصیت پردازی متوسط و بیش از حد کلیشه ای بازی به چشم نیاید ، تقریبا می توان گفت که Kiryu یک غول بی رقیب در میان افرادیست که از جنایتکار بودن فقط تلفن همراه آن را دارند ، Kiryu هیچ وقت از کارهایش پشیمان نمی شود و همیشه قصد دارد کارش را رو به جلو انجام دهد پس برایش مهم نیست که قرار است با چند نفر مبارزه کند مهم رسیدن به هدفش است . این درست است که تمام این ها خصوصیات یک شخصیت آرمانیست اما این شخصیت کوچکترین نقطه ضعفی که بتوان از آن سو استفاده کرد ندارد و این از نظر زیر ساخت داستانی تا حدودی مشکل بهم می زند و باعث می شود که امکان همذات پنداری با او از گیمر گرفته شود . بر خلاف تصور همگان به این بازی نمی توان لقب یک GTA Clone دیگر را داد چرا که از لحاظ زیر بنای ساختاری تفاوت ها بین این دو بازی بیداد می کند . شاید تنها شباهت بازی به GTA امکان تردد آزادانه در شهر است که البته این عمل برای اولین در بازی Shenmue مورد استفاده قرار گرفت و بعد از آن بود که GTA III با یک الهام گیری از روی آن توانست یکی از موفقترین و سود آورترین سری بازی های تاریخ بازی های رایانه ای را بسازد . در بازی چیزی به نام دزدی اتومبیل وجود ندارد همچنین شما به افراد بی گناه آسیب نمی رسانید اما با تمام این تفاسیر بازی از درجه خشونت بالایی بر خوردار است . اگر بخواهیم بررسی کلی از گیم پلی بازی داشته باشیم باید بگوییم که بازی به دو بخش اصلی و بخش مبارزات تقسیم شده است . بخش اصلی که حتی شامل مبارزات هم می شود مجموعه کارهایی که شما می توانید برای پیشبرد داستان یا حتی برای تفریح انجام دهید . انجام ماموریت های جانبی فراوان که هر کدام داستان خاص خود را دارند یا استفاده از مینی گیم های بازی که هر کدام در سطح یک بازی دستکتاپی عالی هستند یا اطلاعات گرفتن از افراد مختلف و هزاران کار دیگر که حتی می توانید با انجام ندادنشان هم بازی را به پایان برسانید اما جذابیتی که در این کارهای جانبی وجود دارند شما را به سمت انجام آن ها سوق می دهند (امکانات بازی در کازینوی این بازی در سطحی حتی بالا تر از خیلی از بازی هایست که قصد شبیه سازی محیط یک کازینو را دارند .( زمانی که شما توسط جنایتکارهای خیابانی دیده شوید مجبور به مبارزه با آنها هستید که این مبارزات از کیفیت بالایی بر خوردارند اما بعد از مدتی یکنواخت و کسل کننده می شوند اما بدلیل اینکه بازی امکان ارتقا قدرت ها را به شما می دهد باز هم کمی تازگی در آن باقی می ماند . از هر راهی که دوست داشته باشید می توانید به دشمنانتان آسیب برسانید ، شما می توانید با دست خالی و به مانند سربازی شجاع یک تنه به جان دشمنان بیفتید یا اینکه از هر شی که در اطراف می بینید به عنوان سلاح استفاده تا شیره ی دشمنان را بکشید و تا می خورند آن ها را بزنید . در این بخش میزانی به نام میزان خشم (Heat Gauge) وجود دارد که با پر شدن آن می توانید حرکاتی را انجام دهید که امکان انجام آن ها در حالت عادی وجود ندارد (با فشار دکمه ی مثلث) . همانطور که در بالا اشاره شد در بازی همانند Shenmue امکان ارتقا دادن توانایی های خودتان را نیز دارید که این توانایی ها شامل 3 بخش روح (Soul) ، که مربوط به میزان خشم است ، تکنیک (Technique) ، که برای انجام چند ضرب ها و پرتاب اشیا کاربرد دارد و بدن (Body) ، که مربوط به میزان سلامتی و جا خالی دادن است) می شود همچنین در طول بازی می توانید چند ضرب های خود را ارتقا دهید که این پیشرفت ها خیلی در آسان شدن بازی اثر گذار هستند . دنیایی که بازی در آن انجام می شود دنیایی کاملا پویاست که از میخانه گرفته تا سالن ماساژ و یک چیزهای دیگر (...) در دنیای بازی وجود دارند که شما می توانید آزادانه از همه ی آن ها استفاده کنید . بدلیل داستان طولانی بازی شما به مرور از تعامل با دنیای بازی خسته می شوید چرا که شما در همان ابتدای بازی به تمام نقاط سر کشی می کنید و این مهم باعث می شود که به مرور محیط بازی خیلی تکراری شود . در محیط اصلی بازی که شهر باشد با شلوغی زیادی روبرو هستیم که حس واقعی بودن را بیش از پیش منتقل می کند و البته بدلیل اینکه از مدل های زیادی برای افراد موجود در خیابان ها استفاده شده باز هم بازی زنده تر به نظر می رسد . هوش مصنوعی دشمنان در سطح ضعیفی قرار دارد به همین دلیل از ارزش های بازی خیلی کاسته شده است ، همچنین بدلیل اینکه امکان پیشرفت در توانایی های مبارزه ی گیمر وجود دارد این ضعف بیشتر نمایان می شود چرا که شما هر لحظه قوی تر می شوید اما دشمنان شما کماکان همان هوش ضعیف اولیه خود را دارند که همه ی این تفاسیر موجب می شود که از هیجان بازی کاسته شود . در مجموع با وجود نقص هایی که در مبارزات دیده می شود (یکنواختی و آسان شدن بعد از انجام ارتقاها) باز هم می توان از آن به عنوان نسخه ی کامل شده ای Shenmue یاد کرد که البته یک مقدار فرمول گیم پلی آن خشن تر شده است .

در بخش گرافیک بازی خوب عمل کرده است چرا که با توجه به قدرت PS2 و همچنین موقعیت های (بسیار) شلوغ نمی توان انتظار یک بازی با گرافیک دهان باز نگه دار را داشت . محیط های بازی طراحی کاملی از لحاظ آسیب پذیری دارند که رویه ی بهتری را در بخش مبارزه نشان می دهند . از طرفی متحرک سازی تمام شخصیت ها عالی بوده تقریبا دقتی که بر روی طراحی حرکات Kiryu شده در همان سطح هم برای متحرک سازی مردمان عادی که در خیابان ها قدم می زنند شده است . گرافیک بازی می توانست خیلی بهتر از این ها کار شود چرا که مطمئنا هزینه ی ساخت بازی برای سگا مهم نبوده بلکه تنها مشکلی که سد راه ساخت یاکوزا با گرافیکی نجومی قرار داشته کمبودهایی بوده که کنسول PS2 ایجاد می کرده است . با تمام این کمبود ها بازی از گرافیک وسیعی برخوردار است و از همه مهم تر ثبات فریم بازی در صحنه ی بسیار شلوغ و پر جنب و جوش بازیست که جای تحسین دارد اما متاسفانه مدت زمان بارگذاری بازی (Loading) خیلی زیاد است که اشکالی بزرگ محسوب می شود . در طراحی چهره ها هم سازندگان عالی عمل کرده اند و تا توانسته اند چهره ها را پر جزییات ساخته اند و از همه مهمتر اینکه طراحی همه ی چهره ها در سطح بالایی قرار دارد . در کل با یک حساب کلی می توان که در زمینه ی بصری بازی تجربه ی بسیار خوبی را برای شما بر جای می گذارد که یک سر و گردن از بازی های این مدلی و با این وسعت بالاتر است .

در قسمت موسیقی متن اگر یک جمله ی کلی بخواهیم ذکر کنیم باید بگوییم خوب اما به سادگی از یاد رفتنی . با اینکه در همه ی قسمت ها سازندگان سنگ تمام گذاشته اند در قسمت ساخت قطعات موسیقی بر خلاف انتظاری که ما از ژاپنی ها در این زمینه داشتیم عمل کرده اند و موسیقی متن نه چندان دل نشینی را ارائه کرده اند که آنطور که باید و شاید بر روی لحظات ایجاد شده در بازی نمی شیند و البته در اکثر مواقع با سکوت روبرو هستیم و چیزی به نام موسیقی متن شنیده نمی شود . افکت های صوتی هم در حد متوسط رو به بالا قرار دارند صداهایی که در هنگام مبارزات شنیده می شوند که عموما حاصل از برخورد ضربات هستند کیف بیشتری را در شما در هنگام مبارزات ایجاد می کنند اما دیگر افکت های صوتی که در پس زمینه شنیده می شوند زیاد جالب نیستند البته معمولا کسی به این صداهای پس زمینه توجه نمی کند . صدا گزاری گر چه بهترین نیست اما کاملا روی شخصیت ها نشسته است حضور افرادی مثل Mark Hamill ، Michael Madsen و Rachael Leigh Cook (خصوصا دو نفر آخر که مدتیست در دنیای بازی ها خیلی فعال تر از سینما فعالیت می کنند) در صداگزاری بازی باعث شده که تجربه ی سینمای بازی هر چه بیشتر کامل شود.

در مجموع اگر به دنبال بازی با داستانی گیرا هستید که شما را تا پایان پای دستگاه میخکوب کند حتما یاکوزا را امتحان کنید یا اگر از طرفداران Shenmue هستید و حال و حوصله ی صبر کردن تا زمان رسیدن خبر هایی از عرضه ی نسخه ی سوم آن را ندارید مطمئنا یاکوزا بازی مناسبی برای جایگزینی بازی مورد علاقه تان است البته با خشونت بیشتر و در کل اگر می خواهید بازی داشته باشید که امکانات زیادی را غیر بازی اصلی در اختیار شما قرار دهد می توانید با یاکوزا به این مهم دست یابید .