فاجعه از هم پاشیدن Westwood را هیچ کس از یاد نخواهد برد اما گروه Westwood به پایان نرسید چون که گروهی از آنها در EA بر روی نسخه ی دوم Battle For Middle-Earth کار کردند و گروه دوم و البته بیشتر مغز های متفکر West Wood در Petroglyph جمع شده اند و برترین بازی استراتژی را تا به امروز خلق کرده اند حالا خیلی ها شاید با من موافق نباشند یا این نظر من زیادی دور از ذهن باشد .بدون شک StarWars بزرگترین انقلاب در قسمت جلوه های ویژه ی سینما بودبطوری که تا زمان اکران فیلم ماتریکس هیچ نوآوری جدیدی بوجود نیامد حالا از جزئیات بگذریم به آخرین بازیی بپردازیم که نام Star Wars را یدک می کشد. تقریبا از دوران NesNintendo و حتی کمی قبل تر بازی های مختلفی عرضه می شدند که نام Star Wars را بر خود داشتند اما تا بحال بازی Star Wars ای که در سبک استراتژی یا ماجرایی باشد وجود نداشته و حالا یک بازی بسیار با کیفیت با نام Star Wars : Empire At War عرضه شده است که بعد از مدتها ثابت کرد که در سبک RTS) Real Time Strategy) هم کماکان امکان نوآوری وجود دارد .سال ها بود که بازی های این سبک به ساخت یک شهر در یک قسمت از نقشه بازی و گسترش آن شهر در در کل نقشه معطوف شده بودند و معدود بازی هایی هم از قبیله ها وارد بخش اساطیر یا آیندگان می شدند همین روند را داشتند منتها چند دیالوگ و چند آدم بد در ماجرا وجود داشتند در این یکی دو سال اخیر هم تمام بازی ها بر اساس شاهکار بلیزارد یعنی War Craft 3 ساخته می شدند یعنی تفاوت خاصی احساس نمی کردید و اکثرا هم مثل War Craft3 دارای 3 نیروی مختلف بودند مثل Battle for Middle-Earth1 ،War Hammer40000 و... اما Empire at War بعد از مدت نسبتا زیادی توانست نیروی تازه ای به این سبک عقب مانده ببخشد. داستان بازی بدون شک نیمی از نقشه های جورج لوکاس را بهم زده است چرا که قرار بود عمو جورج ماجراهای بین دو سه گانه را در قالب یک سریال تلویزیونی بسازد اما در حال حاضر این ماجرا ها پیش روی ما قرا دارد . در مورد داستان فیلم باید توضیح کوتاهی بدهیم سه گانه ای که اخیرا به اتمام رسید در حقیقت داستانش مربوط به ماجرا های قبل از سه گانه اول بود که در دهه ی 70 و 80 اکران شد در سه گانه اول ما با مبارزات انسان های آزاد که به شورشی ها معروف بودند با امپراطوری می پرداخت و در آن سری فیلم ها شخص با نفوذی بنام Darth Vader می دیدیم . در سه گانه ی دوم ماجرای این شخص قبل از Dart Vader شدن را می دیدیم و حالا کارهای این شخص در قالب Darth Vader قبل از ماجراهای سه گانه اول و بعد از سه گانه دوم می بینیم و البته نیروهای مقابل این شخص یا بهتر بگم نیروهای مقابل امپراطوری که با نابودی شورای جدای و جمهوری شکل گرفت هم در این بازی حضور دارند.
در مجموع بازی از نظر داستانی چیز خاصی ندارد فقط دارای یک سوژه ی جالب است که همین سوژه ی جالب اطلاعات زیادی بدست می دهد و البته شاهد شخصیت های محبوب و منفور زیادی مانند حضور امپراطور (بزرگترین سیث تاریخ) ، هان سولو ، لوک اسکای واکر ، اوبی-وان کنوبی و ... نیز خواهیم بود . نکته ی جالب دیگر در مورد داستان بازی شروع روایت آن است که با نمایش لوگوی Star Wars و روایت نوشتاری آن آغاز می شود که دقیقا مانند تمام فیلم ها و بازی های Star Warsای است. انتهای داستان بازی نیز در انتهای بخش اول از سه گانه ی اول یعنی نابودی Death Star اول قرار دارد .در مورد صدا گزاری بازی باید گفت که دقیقا مانند تمام بازی های RTS ای که در آن شخصیت های مهم (Hero) حضور دارند و دارای تیکه کلام های خاصی هستند در این بازی هم تمام Hero ها دارای پنج یا شش تیکه کلام مختلف هستند که به جذابیت بازی افزوده از طرفی تمام Unitهای بازی هم دارای بیش از یک اعلام آمادگی هستند . صدای تیر اندازی ها ، LightSabre ها ، انفجارها ، صدای قدم ها ، صدای حرکت و صدای جیر جیر کردن ربات ها کاملا بر گرفته از روی فیلم هستند که برداشت این همه صدا با این دقت بدون شک کاری بس دشوار است.
موزیک های بازی نیمی از بار سرگرمی بازی را بر عهده گرفته اند مثلا اگر در نقشه ی کیهانی موزیکی به آن آرامی پخش نمی شد بدون شک شما مدت زیادی را در این قسمت مهم بازی نمی گذراندید و اگر در نقشه ی کیهانی وقت نمی گزاشتید پیشروی در بازی غیر ممکن بود .اما در مورد گرافیک بازی بحث زیاد هست اما در یک کلام من معتقدم که به همین بسیار خوب است چرا که بازی هایی مثل2 Stronghold ، Black&White2 و حتی Age of Empires3 با توجه زیاد روی گرافیک خیلی ها را نا امید کردند چرا که دقیقا تکرار شماره های قبل بودند اما Empire at War با نمایش یک گرافیک معمولی و با کار بیشتر بر روی گیم پلی یک بازی عالی ارائه کرد. تا دو سال قبل در سبک استراتژی کسی حرفی از گرافیک نمی زد تا اینکه بازی هایی مثل War Hammer40000 و Rome Total War عرضه شدند و تمام محاسبات این سبک را بهم زدند با این حال این دو بازی عالی بودند ولی دنباله رو های این دو بازی اصلا در ضمینه ی گیم پلی موفق نبودند . گرافیک این بازی آنقدر ها هم بد نیست در نقشه های زمینی بازی انواع آبجکت ها مثل درخت ، ساختمان های سالم و سوخته و... وجود دارد و با وجود این همه شلوغی در نقشه بازی روی سیستم های معمولی هم با فریم بالا اجرا می شود . از طرفی در نقشه های فضایی بازی هم یک نکته ی کاملا علمی وجود دارد شما در این نقشه ها قطعات فلزی معلقی را می بینید که در حقیقت باز مانده ی انفجار فضا پیما هایی که در جنگ نابود شده اند است همچنین در مبارزات فضایی نوع رنگ آمیزی های آسمان بسیار زیبا کار شده اند گازهای معلق در هوا و هزاران نکته ی دیگر در نقشه هایی فضایی بازی به دقت بسیار در بازی قرار گرفته اند.
اسلحه های لیزری یا راکت ها هم شما مدل قابل قولی از تیر اینگونه اسلحه ها می خواهید ، از طرفی هم در صورت برخورد بر هر جای زمین اثر خود را باقی می گزارند . مشکلی که می شود از گرافیک بازی گرفت اینست که جای قدم های Unit های بزرگ روی زمین باقی نمی ماند . در کل گرافیک بازی با توجه بیشتر بر روی جزئیات پرداخته شده و رویه ی اصلی بازی که بیشتربه چشم می آید برای سازنده ها از درجه ی کمتری برخوردار بوده و سازندگان به طراحی چیزهایی پرداخته اند که بازی کننده کمتر به آنها توجه نشان می دهد .و در پایان قسمت مهم بازی یعنی گیم پلی آن است که یک نوآوری تمام عیار است . در تاریخ بازی های RTS بار ها شاهدنوآوری بوده ایم ولی تا بحال نمونه ی جنگ های فضایی با این وسعت را نداشته ایم . بازی بر خلاف تمام بازی های استراتژی نیاز به تفکر دارد تقریبا هر قدم اشتباه ممکن است باعث نابودی تمام تصرفات شما بشود.بخش تک نفره بازی (Single Player) شامل سه بخش است که بخش اول قسمت داستانی بازی است که با انتخاب نیروهای امپراطوری یا نیروهای شورشی با انجام بازی و ماموریت های مختلف آن سرانجام کهکشان را مشخص خواهید کرد. در قسمت دوم که Galactic Conquest نام دارد شما باز هم با انتخاب یکی از دو نیروی موجود و انتخاب یکی از سناریو های موجود بازیی مانند بخش داستانی را انجام دهید منتها در اینجا با آزادی عمل بهتری بازی خواهید کرد . بخش سوم که شاید اگر در بازی نمی بود بسیار بهتر بود بخش Skirmish است که شما با انتخاب نقشه و تعداد بازیکنان یک مبارزه بر روی زمین یا در آسمان را انجام می دهید . برای مقایسه ی دو جناح مختلف به هیچ وجه نمی توان قوی یا ضعیف بودن برایشان مشخص کرد چون کاملا بستگی به بازی شما دارد ولی باید گفت شورشی ها دارای محدودیت در تعداد سیاره ها هستند اما می توانند تمام سیاره های تحت کنترل امپراطوری را ببینند ولی در عوض امپراطوری دارای سیارات زیاد و تکنولوژی برتر است. توازن بازی زیباست چرا که بر خلاف خیلی از بازی های معمول استراتژی در این بازی هر کس نیروهای بیشتری دارد دلیلی برای بردنش وجود ندارد مثلا شما با داشتن تعداد کمی جنگنده و یک ایستگاه فضایی هم می توانید در مقابل هجوم زیاد و پر تعداد دشمنان بایستید. در قسمت Hero ها هم این بازی بسیار خوب عمل کرده است و چرا که در دو طرف به یک میزان Hero وجود دارد و تمام Hero ها کار آمد هستند بطوریکه تعدادی از Hero ها برای نبرد در آسمان و تعدادی دیگر برای نبرد های زمینی طراحی شده اند (البته بعضی از Hero ها امکان فعالیت در هر دو حالت را دارند ولی کارآمدی آنها فقط در یک حالت است).
انجام بازی در سه بخش صورت می گیرد که شامل مبارزه های زمینی،آسمانی و نقشه ی کیهانی است . در مبارزات زمینی شما مثل تمام بازی های استراتژی کنترل تعداد پیاده و سواره نظام را در اختیار دارید با این تفاوت که در اینجا شما به ساخت نیرو نمی پردازید بلکه با در اختیار گرفتن قسمت هایی از نقشه بنام Reinforcement Points می توانید نیرو احضار کنید (مثل Ground Control) از طرفی احضار نیرو هم بستگی به این دارد که شما چه مقدار نیرو با خود این سیاره آورده اید و چه مقدار هم امکان احضار نیرو دارید . در قسمت مبارزات آسمانی شما با سفینه های فضایی که مدل های بسیار زیادی دارند (خیلی زیاد) به جنگ ایستگاه فضایی دشمن و نیروهای آن می روید یا از ایستگاه خود دفاع می کنید در این قسمت شما می توانید در هر جای نقشه غیر از اطراف ایستگاه دشمن نیرو احضار کنید . قسمت نقشه ی کیهانی در نگاه اول توی ذوق می زند چون شباهت زیادی به نقشه های بازی های TBS) Turn Base Strategy) دارد با این تفاوت که وسعت زیادی دارد اما بعد از مدتی می فهمید این قسمت بسیار جالب است . در این قسمت شما سیاره های دشمن و سیاره های خودتان را می بینید و به ساخت ساختمان و نیرو در سیارات مختلف می پردازید . برای فتح یک سیاره باید هم از قسمت آسمان و هم از قسمت زمین آن را فتح کنید اما تازه دردسر بعد از فتح سیاره شروع می شود چرا که با رها کردن یک سیاره بدون محافظ بزودی با اولین هجوم دشمن آنرا از دست می دهید ولی اگر سیاره دارای تعداد معقولی سرباز و ساختمان در آسمان و زمین باشد هرگز مورد هجوم قرار نمی گیرد و حتی اگر مورد هجوم قرار گرفتید براحتی می توانید از مواضع خود دفاع کنید . دوربین بازی هم خودش یکی از نوآوری های بازی است . بازی دارای یک دوربین سینمایی است که فقط صحنه ها را نشان می دهد و شما کنترلی روی بازی ندارید و دوربین دیگر آن مثل تمام بازی های استراتژی امروزی است اما با کوچک نمایی زیاد تبدیل به یک دوربین دو بعدی می شود که تمام صفحه ی بازی را نشان می دهد و خبری از منو ها هم نیست.
در پایان لازم می دانم که این بازی را به همه توصیه کنم اما باید این نکته را متذکر شوم که حتما قسمت Tutorial بازی را انجام دهید چون این بازی واقعا نیاز به یادگیری دارد. |
Star Wars: Empire at War
[افزودن نظر]
البته حتما ارزش بازی داره
