خوشبختانه مدتی است تب بازیسازی و ورود به این عرصه پرسود جهانی در میان هنرمندان، جوانان با استعداد و خصوصا شرکت‌های متخصص ایرانی رواج یافته و هر چند وقت یکبار شاهد معرفی و عرضه یک عنوان جدید از سازندگانی جدید و خوش ذوق هستیم. روندی که شاید تا چند سال گذشته بیشتر از یک رویای دور و دست نیافتنی به نظر نمی‌رسید. هرچند با ظهور هر عنوان جدید از سوی سازندگان داخلی امیدها برای رسیدن به استاندارد‌های جهانی نیز به همان نسبت افزایش یافته و فاصله‌ بزرگ میان بازی‌های ایرانی با عناوین مطرح روز شکسته و کمتر از گذشته می‌شود اما باید اعتراف کرد این روند به روز رسانی تنها در ارتقای گرافیک صرفا تکنیکی بازی‌ها خلاصه شده و دیگر عناصر مهم در ساخت و موفقیت یک بازی نظیر گیم‌‌پلی جذاب و مفرح، موسیقی و داستان از کورس رقابت سازندگان داخلی جا مانده و همانند خطری بسیار حاد و جدی کیفیت بازی‌های ایرانی را تهدید می‌کند.