خاطرات تودرتو | نقد و بررسی Get Even

Get Even خاطرات تودرتو | نقد و بررسی Get Even

مراد حلیمی

از چند سال پیش و مخصوصاً از اواسط نسل قبل بزرگان سبک ترس در بازی‌های ویدیویی به دلایل مختلفی نتوانستند جایگاه این سبک را آنطور که باید و شاید حفظ کنند و با کمرنگ شدن اقبال عمومی ، این سبک نتوانست خود را به خوبی احیا کند. اما بعد از وقفه ای کوتاه توسعه دهندگانی که قبلاً در این سبک چندان مشهور و پرچم‌دار نبودند، وارد این عرصه شدند و با اعمال تغییراتی در نحوه ارایه ترس در بازیهای ویدیویی به دنبال ایجاد تنوع و جذب مخاطب برآمدند. یکی از این تغییرات رجوع برخی از این سازندگان به مکانیک بازیهایی بود که برخی از آن با نام «شبیه‌سازی پیاده‌روی» یا (walking simulator) یاد می‌کردند. بازی‌هایی که چالش‌های فیزیکی و ذهنی در بازی‌ها را با داستان و تجارب روایت و داستان‌سرایی جایگزین کردند. این سبک در عرض چند سال با وجود منتقدانی که داشت، به محبوبیت خوبی بین مخاطبان رسیده و بازیهای قابل توجهی نیز برای این سبک منتشر شد که Gone Home یا Firewatch از جمله آخرین مثال های این سبک به شمار می روند. حال The Farm 51 کمپانی لهستانی نیز که ساخت چندین شوتر اول شخص را در کارنامه خود داشته با آخرین ساخته خودشان یعنی بازی Get Even شانس خودشان را در این زمینه آزموده‌اند. با این تفاوت که این استودیو با تزریق تجربه خود در ساخت بازیهای شوتر سعی در تنوع بخشیدن نسبی به این سبک داشته‌ است.

get evenبازی به خوبی قواعد این نوع سبک‌ها را می‌شناسد و از همان ابتدا با ناشناخته و مرموز نگاه داشتن داستان و فضای بازی و ادامه این روند تا آخرین لحظه مخاطب را با خود همراه می‌سازد. بازی از لحظه ای که (Cole Black)شخصیت اصلی بازی به دنبال انجام ماموریتی برای نجات دختر کارفرمایی که او را برای تیم حفاظتی اش استخدام کرده آغاز می‌شود، و بعد از انفجاری که در آنجا رخ می‌دهد بلک در دیوانه خانه‌ای متروکه که چند دیوانه نیز در اتاق هایش هستند ( به دلیلی که در ادامه بازیکن بدان پی خواهد برد، اکثراً روزگاری مانند خود او نظامی بوده‌اند) به هوش می‌آید. بلک هیچ چیزی به خاطر نمی‌آورد و چرایی حضورش در اینجا را نمی‌داند تا اینکه کم کم با پیشروی در راهروهای ساکت و مخوف دیوانه خانه و سرنخ‌هایی که از زندگی خود بر روی دیوارها و میزهای دیوانه خانه می‌بیند خود را شناخته و بازیکن نیز به همراه او از پس زمینه زندگی شخصیت اصلی داستان آگاه می‌شود. بلک یک نظامی تعلیم دیده بوده که بعد از کشیده‌شدن به سمت الکل و اعتیاد از ارتش اخراج شده و به انجام کارهای شرورانه مانند قتل و سایر جنایات در ازای پول روی می‌آورد ولی بعدها الکل و اعتیاد را ترک کرده و به عنوان محافظ افراد معروف مشغول به کار می‌شود. بازیکن با آگاه شدن از این ماجرا و بدون داشتن فرصتی برای هضم این مطلب، از طریق مانیتور‌های پرشمار تیمارستان با فردی به نام آقای (Red)آشنا می شود که در نگاه اول از متخصصین آنجا بوده و دلیل حضور بلک در آنجا را به عنوان دوره درمان وی یاد می‌کند. او بتدریج بلک را با موقعیتی که در آن قرار داشته آشنا کرده و با پاندورا که هدست تجسم خاطرات است او را به مکانهای مختلفی که بلک در آنها حضور داشته برده و سعی در افشا و فهماندن مطلبی به بلک می‌کند. شروع داستان بازی مرموز و درگیر‌کننده بوده و با بودجه‌بندی مناسب، این تازگی و درگیر کنندکی داستان تا به پایان حفظ می‌شود و بازیکن از دنبال کردن اتفاقات بازی خسته نمی‌شود. متاسفانه به دلیل خطر لو رفتن داستان، بیشتر از این به جزییات آن پرداخته نمی‌شود.

get evenگیم پلی بازی همان قاعده بازی‌های هم‌سبک خود را دنبال می‌کند و بیشتر شامل گشت و گذار در محیط‌های مختلف و اکثراً ترسناک بازی است که با خواندن آیتم‌ها و نوشته‌ها و گوش دادن به کاست‌های ضبط شده و بررسی اتفاقات محیطی که در قالب حضور در خاطرات به بازیکن انتقال داده می‎‌شود، همراه است. البته این رویه در برخی قسمت‌ها فضا و جو دلهره آورتری به خود می‌گیرد و سازندگان از عناصر رایج ترس مانند خاموش شدن ناگهانی چراغ ها و سایه افراد در دور دست و یا عروسک های چوبی و پرتعداد استفاده می‌کنند. ولی تنوعی که سازندگان بر اساس تجربه قبلی خودشان به این بازی اضافه کرده‌اند، صحنه های اکشن و تیراندازی بصورت مخفی کاری و یا رودررو است که مطابق منطق داستان بازی که منطبق بر خاطرات است استوار بوده و البته بخشی کمی از بازی را مخصوصاً در اوایل بازی به خود اختصاص می دهد و عمق و ریزه کاری بازی‌های صرفاً شوتر را ندارد. بلک همواره موبایلی نیز در دست دارد که از آن هم به عنوان چراغ قوه، چراغ مادون قرمز، حرارت سنج و نقشه استفاده می‌کند و در اکثر موارد به هنگام حل معماهای کم تعداد بازی یا لحظات مبارزه یا گشت و گذار در محیط های تاریک بازی نیز به کمک او می آیند. ولی خبر خوبی که وجود دارد این است که باتری این موبایل تمام شدنی نیس و مثه بازی اوت لست تمام فکر و ذکر بازیکن را درگیر پیدا کردن باتری نمی‌کند.
داستان و گیم پلی ارایه شده تا حد زیادی به خوبی با هم ترکیب شده‌اند و نحوه پیش‌برد داستان نیز به گونه‌ای است که سازندگان به خوبی توانسته‌اند با پیچش‌های داستانی جالب توجه تا به پایان بازیکن را با خود همراه کنند. پایان بازی نیز به نوبه خود بسیار زیبا کار شده و هر چه به پایان بازی نزدیک می شویم گره های کور داستانی بازتر و بازتر شده و با پایان شگفت آور خود تا مدتی مخاطب را به فکر فرو می‌برد. البته پتانسیل استفاده از امکانات موبایل و شوتر در بازی آنطور که باید و شاید کامل مورد توجه قرار نگرفته و سازندگان می‌توانستند با تمرکز بیشتری مکانیزم‌های متنوع تری وارد بازی کنند.


گرافیک بازی در کل عملکرد قابل قبولی دارد. از منظر هنری و طراحی، بازی تا حد زیادی توانسته اتمسفر و جو ترسناک و مرموز بازی و سیستم پاندورا را در ذهن مخاطب جا بیندازد و از این بابت نسبتاً موفق عمل کرده است ولی عدم تنوع نه چندان زیاد در محیط‌ها و خالی بودن نسبی محیط که شاید به محدود بودن پروژه و نفرات تیم سازنده مربوط می‌شود در برخی مقاطع بازی بر کیفیت اتمسفر بازی تاثیر می‌گذارد. از دیدگاه فنی نیز با وجود انیمیشن‌ها و نورپردازی‌های قابل قبول، بازی در حد رقبای خود نیست ولی در کل تجربه روان و بدون مشکلی ارائه می‌کند و تا حدی زیادی رضایت‌بخش است. در نهایت عملکرد گرافیک بازی نمره قبولی می‌گیرد اما در سطح بازیهای روز نیست. صداگذاری بازی کم نقص کار شده و با استفاده از هدست تجربه کاملا موفقی در انتقال ترس به مخاطب خود انتقال می‌دهد. صداهای محیطی مناسب و ترسناک و صداهای شلیک سلاح‌ها به خوبی انجام شده و به خوبی بازیکن را در فضا و اتمسفر غرق می‌کند. صداپیشگی شخصیت ها نیز به سبب سبک بازی از اهمیت خاصی برخوردار بوده و تیم سازنده با آگاهی از این مسئله صدا پیشگی عالی بر روی شخصیت ها انجام داده است که به خوبی حس و حال بازی و وضعیت روحی شخصیت ها را انتقال می‌دهد. موسیقی‌های بازی نیز متنوع بوده و در زمان‌های مناسب و بسته به محیط و شرایطی که بازیکن در آن قرار دارد به نحو احسن احساسات مورد نظر کارگردان را به ذهن مخاطب انتقال می‌دهد و به خودی خودی از عوامل موفق از آب درآمدن اتمسفر بازی است. آهنگی احساسی با ویولن، نجواهای ترسناک و یا آهنگی هیجان انگیز در حین مبارزات بازی به خوبی کار شده اند.

کلام پایانی
سازندگان Get even توانسته‌اند با ارائه داستانی متفاوت و روایتی جذاب، از ساخت این بازی سربلند بیرون بیایند. گرچه برخی مسائل مانند گرافیک ساده‌ و عدم تمرکز کافی بر روی برخی بخش ها بازی را از رسیدن به عنوانی بی نقص دور نگه داشته ولی انجام بازی تجربه ای لذت بخش خواهد بود که تا مدتها ذهن بازیکن را درگیر سرنوشت آقای بلک و (Red)خواهد کرد.

نقد و بررسی بازی Get Even بر اساس نسخه ارسالی سازنده برای وبسایت بازیسنتر نوشته شده است.

نقد شده بر رویPS4

نقاط قوت

  • داستان متفاوت و جذاب
  • روايت پرکشش که تا پايان مخاطب را با خود همراه مي کند
  • اتمسفر و فضاي مرموز و دلهره آور

نقاط ضعف

  • گرافيک ميتوانست بهتر باشد
  • برخي ايده‌ها که در بازي گنجانده شده‌اند به اندازه کافي پرداخت نشده‌اند
8

عالی

میانگین امتیاز کاربران
7.8
15 رای
امتیاز
ثبت
امتیاز شما
0

نقدهای بیشتر

منتخبی از دیگر نقدهای تحریریه

نظر دهید